Panimula: Ang Saya ng Pasko na Nauwi sa Trahedya

Sa bawat paglipat ng pahina ng kalendaryo, dala natin ang pag-asa ng isang masaganang bagong taon. Para sa marami, ang Enero ay simula ng mga bagong pangarap. Ganito ang makikita sa mga huling larawan at video ni Nicole noong nakaraang holiday season. Puno ng ngiti, puno ng buhay, at puno ng pagmamahal habang ipinagdiriwang ang Pasko at Bagong Taon kasama ang kanyang pamilya. Walang sinuman ang nag-akala na ang mga masasayang alaalang ito na pala ang huli. Ang tawa at halakhak ay mapapalitan ng hagulgol at pighati.

Sa isang iglap, ang payapang bayan ng Lila sa Bohol ay yumanig dahil sa isang krimen na hindi lang nakakagalit, kundi nakapanlulumo dahil sa babaw ng dahilan ng suspek. Isang masipag na ina ang hindi na nakauwi, at ang dahilan ng kanyang pagkamatay ay dahil lang sa isang “trip” ng isang lasing.

Ang Biktima: Si Nicole, Ang Haligi ng Tahanan

Kilalanin natin si Nicole J. Galerios Tagak. Sa edad na 33, siya ay larawan ng isang makabagong Pilipina—masipag, madiskarte, at mapagmahal. Residente siya ng isang barangay na katabi ng Poblacion sa Lila, Bohol. Sa kanyang komunidad, kilala siya bilang isang mabait na kaibigan at isang anak na lumaking may takot sa Diyos. Wala siyang kaway, at wala siyang masamang tinapay sa kapwa.

Ngunit higit sa lahat, si Nicole ay isang ina.

Tulad ng marami, naranasan din ni Nicole ang umibig at mabigo. Naghiwalay sila ng kanyang dating karelasyon, ngunit naging bunga ng kanilang pagmamahalan ang isang anak na lalaki. Sa halip na magpatalo sa lungkot ng pagiging single mother, ginawa itong inspirasyon ni Nicole. Mag-isa niyang itinaguyod ang kanyang anak. Doble-kayod siya para masigurong hindi magkukulang ang kanyang pamilya.

Nagtrabaho siya sa isang inland resort sa Barangay Poblacion. Pero hindi sapat ang isang trabaho para sa isang inang nangangarap ng magandang kinabukasan para sa anak. Kaya naman, kahit pagod galing sa trabaho, nagagawa pa niyang mag-sideline sa pamamagitan ng pagtitinda online. Bawat sentimo ay mahalaga, bawat oras ay inilalaan para sa pamilya.

Ang Araw ng Pagkawala: Enero 6, 2026

Martes noon, Enero 6, 2026. Tulad ng kanyang nakasanayan, maagang gumising si Nicole para pumasok sa trabaho. Walang kakaiba sa araw na iyon. Rutina na niya ang magtrabaho at umuwi agad pagsapit ng alas-sais ng gabi. Alam ng kanyang pamilya ang kanyang schedule—bahay at trabaho lang si Nicole dahil alam niyang naghihintay ang kanyang anak at walang ibang mag-aasikaso dito.

Ngunit nang sumapit ang gabi ng Martes, isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa kanilang tahanan. Wala si Nicole.

Lumipas ang oras. Alas-siyete, alas-otso… hindi pa rin siya dumadating. Sinubukan nilang tawagan ang kanyang cellphone, ngunit hindi ito sumasagot. Ang kaba sa dibdib ng kanyang pamilya ay unti-unting naging takot.

Tumawag sila sa resort na pinapasukan ni Nicole. Ang sagot ng mga katrabaho ay lalo lamang nagpadagdag ng kanilang pangamba: “Kanina pa siya umuwi. Nag-out siya ng alas-sais ng hapon.”

Kung nakauwi na siya ng alas-sais, nasaan siya? Bakit hindi siya matawagan? Kilala nila si Nicole. Hindi ito gagala nang hindi nagpapaalam. Hindi ito magpapagabi dahil alam niyang may anak na naghihintay. Alam nilang may mali. May masamang nangyari.

Ang Paghahanap sa Dilim

Hindi na nag-aksaya ng panahon ang pamilya. Sa gitna ng dilim ng gabi, sinuyod nila ang daan pauwi. Bawat madilim na kanto, bawat masukal na bahagi ng daan ay kanilang tiningnan. Ang pag-asa nila ay baka nasiraan lang ng sasakyan o may dinaanan saglit. Pero habang tumatagal ang oras, pakaunti nang pakaunti ang kanilang pag-asa.

Hanggang sa matagpuan nila ang kanilang kinatatakutan.

Sa isang liblib at masukal na bahagi ng kakahuyan sa Barangay Poblacion, natagpuan ang katawan ni Nicole. Wala na siyang buhay.

Ang kanyang katawan ay iniwan na parang basura sa gitna ng matataas na damo at malalagong puno. Ang masayahing mukha ni Nicole na nakita nila noong Pasko ay puno na ngayon ng pasa at dugo. Isang tanawin na dudurog sa puso ng sinumang magulang o kapatid.

Ang Imbestigasyon: Hindi Ginahasa, Kundi Binugbog

Agad na tumawag ng tulong ang pamilya sa Lila Municipal Police Station. Dumating ang mga awtoridad kasama ang Scene of the Crime Operatives (SOCO) upang iproseso ang crime scene.

Sa unang tingin, inakala ng lahat na si Nicole ay biktima ng panggagahasa bago pinatay. Karaniwan na kasing nangyayari ito sa mga kababaihang naglalakad sa madidilim na lugar. Ang hinala ng marami ay pinagsamantalahan ang kanyang pagkababae.

Subalit, nang lumabas ang resulta ng post-mortem examination at autopsy, isang ibang katotohanan ang lumutang. Ayon sa Rural Health Unit ng Lila, walang senyales na ginahasa si Nicole. Negative ito sa sexual assault.

Ang ikinamatay niya? “Blunt head trauma secondary to alleged assault.”

Sa madaling salita, pinatay siya sa bugbog. Nagtamo siya ng matitinding tama sa ulo na naging sanhi ng kanyang agarang kamatayan. Ang kanyang mukha at ulo ay pinuruhan ng salarin. Ang tanong ng lahat: Bakit? Kung hindi siya ginahasa at wala namang ninakaw, ano ang motibo? Sino ang may galit sa isang mabait na single mom?

Ang Pagtugis sa Halimaw

Naging mabilis ang kilos ng lokal na pamahalaan at kapulisan ng Lila. Alam nilang hindi pwedeng manatiling malaya ang halimaw na gumawa nito. Naglabas ng pabuya ang Local Government Unit (LGU) na nagkakahalaga ng P100,000 para sa sinumang makakapagturo sa salarin.

Dahil sa tulong ng komunidad at impormasyon, hindi nagtagal ay natunton ng mga pulis ang suspek. Wala pang 24 oras matapos matagpuan ang bangkay, nagsagawa ng hot pursuit operation ang Lila PNP.

Enero 7, 2026, alas-tres ng madaling araw. Habang mahimbing na natutulog ang bayan, pinalibutan ng mga pulis ang isang bahay sa Barangay Poblacion din. Dito nila inaresto ang suspek na kinilalang si Niño Cloma Arbelera, 42 anyos.

Isang kapitbahay. Isang taong nakatira lang din sa parehong barangay kung saan natagpuan ang bangkay.

Ang Nakakakilabot na Pag-amin: “Trip Ko Lang”

Nang madakip si Niño Arbelera, hindi na siya nagkaila. Agad niyang inamin ang krimen. Ngunit ang kanyang salaysay at dahilan ay lalo lamang nagpainit ng dugo ng publiko.

Ayon sa suspek, nakita niyang naglalakad si Nicole pauwi galing trabaho bandang alas-sais ng hapon. Alam niyang dadaan ang biktima sa madilim at masukal na bahagi ng kalsada kung saan bihira ang tao.

Nag-abang siya. Nagtago sa dilim. At nang dumaan si Nicole, dito na niya isinagawa ang kanyang masamang balak. Dinukot niya ang biktima at sapilitang kinaladkad papunta sa gubat.

Ang orihinal na plano? Gusto niya sanang gahasain si Nicole.

Pero lumaban ang biktima. Bilang isang ina na may inuuwian, ginamit ni Nicole ang kanyang lakas para ipagtanggol ang kanyang sarili at ang kanyang dignidad. Nanlaban siya.

Dahil sa pagpalag ng biktima, dito na nagdilim ang paningin ng suspek. Inamin ni Niño na pinagsusuntok niya sa mukha at ulo ang biktima nang paulit-ulit. Wala siyang gamit na bato o kahoy—ang kanyang mga kamao lamang ang kumitil sa buhay ni Nicole. Ito ay tumutugma sa autopsy report na blunt head trauma ang ikinamatay ng biktima.

Nang tanungin ng mga pulis kung bakit niya ito ginawa, ang sagot ng suspek ay tila isang sampal sa pamilya ng biktima:

“Trip ko lang.”

Wala siyang malalim na galit. Walang utang na loob. Walang atraso. Ginawa niya ito dahil “trip” niya lang at dahil umano ay lasing siya noong oras na iyon. Ang kalasingan ay ginawa niyang lisensya para pumatay at sumira ng isang pamilya.

Ang Hustisya at Ang Aral

Sa ngayon, nakakulong na si Niño Arbelera at nahaharap sa kasong Murder at Attempted Rape. Siya ay nasa kustodiya na ng mga awtoridad at hinihintay na lamang ang paggulong ng kaso.

Ngunit para sa pamilya ni Nicole, walang kaparusahan ang makakapagbalik sa buhay ng kanilang mahal sa buhay. Ang kanyang anak ay lalaki na ngayong walang ina. Ang kanyang mga magulang ay maglilibing ng anak. Ang Pasko at Bagong Taon ay hindi na muling magiging masaya para sa kanila.

Ang kwento ni Nicole ay isang masakit na paalala sa atin. Sa panahon ngayon, ang kasamaan ay walang pinipiling oras at lugar. Ang mga kriminal ay nasa paligid lang, naghihintay ng tiyempo. Minsan, ang dahilan nila ay kasing babaw ng “trip lang,” pero ang epekto ay pang-habambuhay na sakit para sa mga naiwan.

Hustisya para kay Nicole. Hustisya para sa lahat ng kababaihang biktima ng karahasan. Nawa’y mabulok sa kulungan ang mga taong walang halaga sa buhay ng iba.