Sa kulturang Asyano, partikular na sa Vietnam at Pilipinas, ang pagdiriwang ng Bagong Taon (Lunar New Year o Tet Holiday) ay sagrado. Ito ang panahon kung saan ang lahat ng miyembro ng pamilya, gaano man kalayo ang pinagtatrabahuhan o pinag-aaralan, ay umuuwi upang magsama-sama. Ito ay panahon ng kasiyahan, ng masasarap na pagkain, at ng pag-asa para sa masaganang kinabukasan.

Ngunit noong Pebrero 2019, sa lalawigan ng Dien Bien sa Vietnam, ang selebrasyon ng Tet ay nabahiran ng dugo at naging simula ng isang bangungot na gumimbal sa buong Asya.

Ito ang kwento ni Cao My Duyen, isang 22-anyos na estudyante na puno ng pangarap. Ang kanyang karumal-dumal na kamatayan ay hindi lamang basta krimen ng pagnanasa. Ito ay isang kwento ng pagtataksil na nagmumula sa taong dapat sana ay poprotekta sa kanya—ang kanyang sariling ina.

Handa ka na bang malaman ang buong katotohanan sa likod ng “Chicken Girl Case”? Huminga nang malalim, dahil ang detalyadong salaysay na ito ay sadyang nakakadurog ng puso at susubok sa inyong paniniwala sa kung hanggang saan kayang tiisin ng isang ina ang kapahamakan ng kanyang anak kapalit ng pera at sariling kaligtasan.

KABANATA 1: ANG HUWARANG ANAK AT ANG HULING PAG-UWI

Si Cao My Duyen ay kilala sa kanilang lugar bilang isang dalagang mabait, masipag, at matalino. Nag-aaral siya sa Thai Nguyen University of Agriculture and Forestry. Dahil sa layo ng unibersidad mula sa kanilang tahanan sa Dien Bien Phu City (halos 11 oras na biyahe), bihira lang siyang makauwi. Kaya naman, nang dumating ang bakasyon para sa Tet Holiday noong 2019, sabik na sabik siyang makita ang kanyang pamilya.

Pagkarating na pagkarating sa kanila, hindi nagliwaliw si Duyen. Alam niyang abala ang kanyang inang si Tran Thi Hien sa pagtitinda ng manok sa Muong Thanh Market. Ito ang “peak season” kung saan dagsa ang mga mamimili para sa handaan. Bilang mabuting anak, agad na nagtungo si Duyen sa palengke upang tulungan ang kanyang ina.

Nakasuot siya ng simpleng damit, naka-jacket dahil sa lamig ng panahon, at laging nakangiti sa mga suki. Wala siyang kaalam-alam na sa gitna ng ingay ng palengke, may mga matang nagmamasid sa kanya. May mga taong nagpaplano ng masama, hindi dahil gusto lang nila, kundi dahil may “order” mula sa isang taong may malaking galit sa kanyang ina.

KABANATA 2: ANG PATIBONG SA PALENGKE

Pebrero 4, 2019. Bisperas ng Bagong Taon.

Abala ang lahat. Paubos na ang mga paninda ni Misis Tran at Duyen. Bandang hapon, isang lalaki na nasa edad 30s ang lumapit sa kanilang pwesto. Nagpakilala ito bilang isang customer na naghahanap ng maraming manok para sa party ng kumpanya o pamilya.

Ang lalaking ito ay kinilalang si Vuong Van Hung.

Tumingin si Hung sa mga manok, pero mas matalim ang tingin niya kay Duyen. Nagkunwari siyang bibili, pero sinabi niyang kailangan pa niyang kumpirmahin ang dami. Hiningi niya ang numero ng cellphone ni Duyen para daw matawagan niya ito kapag sigurado na ang order at kung saan idedeliver.

Dahil sanay sa negosyo, ibinigay ni Duyen ang kanyang numero. Negosyo lang naman, ‘di ba?

Pagsapit ng alas-6:00 ng gabi, tumunog ang telepono ni Duyen. Si Hung iyon. Umorder ito ng 13 piraso ng manok at nagpapadeliver sa isang lugar sa Ton Thuong Ward, na may layong apat na kilometro mula sa palengke.

Masaya si Duyen. Isipin mo, 13 manok ang nabenta! Malaking dagdag kita iyon para sa pamilya bago mag-New Year. Agad niyang inayos ang mga manok, isinakay sa kanyang motorsiklo (Honda Wave), nagsuot ng blue helmet, at nagpaalam sa kanyang ina.

“Ma, idedeliver ko lang ito. Babalik ako agad para sa hapunan,” marahil ay huling sambit niya.

Ang hindi alam ni Duyen, ang address na ibinigay sa kanya ay hindi isang bahay na may handaan. Ito ay isang patibong. Isang lugar na walang CCTV, madilim, at naghihintay ang mga demonyo.

KABANATA 3: ANG PAGKAWALA AT ANG KAHINA-HINALANG KILOS NG INA

Lumipas ang isang oras. Dalawang oras. Tatlong oras.

Hindi nakabalik si Duyen.

Nagsimulang mag-alala ang kanyang pamilya. Tinatawagan nila ang kanyang cellphone pero patay na ito. Ang masaya sanang pagsalubong sa Bagong Taon ay napalitan ng takot.

Dito nagsimulang magpakita ng kakaibang ikinikilos ang ina na si Misis Tran.

Ayon sa mga ulat sa huli, noong mga oras na nawawala si Duyen, nakatanggap daw ng tawag si Misis Tran mula sa mga kidnapper. Hinihingan siya ng pera—bayad sa utang. Sinabihan siyang hawak nila ang anak niya.

Pero anong ginawa ni Misis Tran? Sa halip na sabihin sa mga pulis na “Kidnapped ang anak ko, humihingi sila ng ransom,” ang ni-report niya lang ay “Missing Person.” Sinabi niya na nawawala ang anak niya habang nagdedeliver. Itinago niya ang tungkol sa tawag. Itinago niya ang tungkol sa mga taong kagalit niya.

Bakit? Dahil natatakot siyang mabunyag ang sarili niyang baho.

Habang naghahanap ang mga pulis at volunteers, si Misis Tran ay nagla-livestream pa sa Facebook, umiiyak, nananawagan sa publiko. Pero sa likod ng camera, alam niya kung sino ang may hawak sa anak niya. Alam niya kung bakit ito kinuha. At pinili niyang manahimik.

KABANATA 4: ANG TATLONG ARAW NG IMPYERNO

Ano ang nangyari kay Duyen mula Pebrero 4 hanggang Pebrero 7?

Ayon sa naging imbestigasyon at pag-amin ng mga suspek, ito ang pinakamasakit na bahagi ng kwento.

Pagkarating ni Duyen sa lugar kung saan idedeliver ang manok, hinarang siya ni Vuong Van Hung at ng isa pang suspek na si Bui Van Cong (tawagin nating “Boy”). Ginamitan nila siya ng nunchucks (chako) para sakalin hanggang sa mawalan ng malay.

Dinala nila ang walang malay na dalaga sa bahay ni Boy.

Sa loob ng bahay na iyon, nagtipon-tipon ang grupo ng mga adik at kriminal. Sila ay sina:

1. Vi Van Toan (Ang Mastermind)

2. Bui Van Cong (Ang Lider ng Grupo/May-ari ng bahay)

3. Vuong Van Hung (Ang umorder ng manok)

4. Pham Van Nhiem

5. Luong Van Hung

6. Luong Van La

7. Pham Van Dung

8. Cam Van Chuong

Sa loob ng tatlong araw, ginawa nilang parausan si Duyen.

Nang magising si Duyen, nakatali siya. Sinubukan niyang sumigaw at tumakas, pero binugbog siya. Halinhinan siyang ginahasa ng mga lalaking ito. Ayon sa forensic report at confession, paulit-ulit siyang inabuso.

Ang mas nakakakilabot? May isa pang tao sa bahay. Si Bui Kim Thu (si “Kim”), ang asawa ni Boy.

Nakita ni Kim na nakatali si Duyen sa kwarto. Narinig niya ang pagmamakaawa ng dalaga. Narinig niya ang halakhak ng mga lalaki. Pero anong ginawa niya? Wala.

Sa halip na tumawag ng pulis o tulungan ang kapwa niya babae, siya pa ang nagluto para sa mga rapist. Siya pa ang naglinis ng katawan ni Duyen pagkatapos itong babuyin para “walang ebidensya.” Pinakain niya si Duyen, hindi dahil naawa siya, kundi para manatiling buhay ang dalaga hangga’t hindi pa nagbabayad ang nanay nito.

Pebrero 6. Nanghihina na si Duyen. Halos hindi na siya makagalaw. Hindi na siya makakain. Ang kanyang katawan at espiritu ay wasak na wasak na.

Nag-usap ang grupo. “Ano nang gagawin natin? Hindi nagbabayad ang nanay.”

Iminungkahi ni Boy na dalhin si Duyen sa ospital, pero natakot sila na mahuli. Kaya nagdesisyon ang mastermind na si Toan: “Patayin niyo na para matahimik.”

Dinala nila si Duyen sa isang abandonadong bahay malapit sa kulungan ng baboy. Doon, muli siyang sinakal hanggang sa tuluyan nang binawian ng buhay. Iniwan nila ang kanyang bangkay na halos walang saplot, tanging underwear at jacket na lang ang suot.

KABANATA 5: ANG PAGKAKATUKLAS SA BANGKAY

Pebrero 7, 2019. Tatlong araw matapos mawala.

Natagpuan ang bangkay ni Duyen. Ang nakadiskubre? Walang iba kundi si Kim—ang asawa ng rapist!

Nagpanggap si Kim na napadaan lang siya sa abandonadong bahay at nakita ang bangkay. Sumigaw siya, nag-panic, at tumawag ng mga kapitbahay. “May patay! May patay dito!” sigaw niya. Napakahusay na aktres.

Nang dumating ang mga pulis, nakita nila ang kalunos-lunos na sinapit ni Duyen. Ang kanyang leeg ay may marka ng sakal. Ang kanyang katawan ay puno ng pasa. At base sa posisyon at kawalan ng damit, alam nilang ginawan ito ng masama.

Dumating ang pamilya. Humagulgol si Misis Tran. Hinimatay ito sa sobrang sakit. Sa harap ng media at ng buong Vietnam, siya ang larawan ng isang inang nawalan ng lahat. Nakuha niya ang simpatya ng buong bansa.

Pero ang mga pulis ay hindi nadadaan sa iyak. May mga bagay na hindi tugma.

KABANATA 6: ANG IMBESTIGASYON AT ANG PAG-AMIN

Nagsimula ang malawakang manhunt. Unang natunton si Vuong Van Hung dahil sa cellphone number na ginamit pang-order ng manok. Nang mahuli si Hung, sinubukan pa niyang magsinungaling, pero dahil sa ebidensya ng CCTV at forensic traces, bumigay din siya.

Itinuro niya ang iba. Isa-isang nahuli ang grupo.

Si Boy, ang may-ari ng bahay, ay nahuli dahil sa dugo ni Duyen na nakita sa kanyang truck. Nang mahuli ang grupo, nagturuan sila. Inamin nila ang panggagahasa. Inamin nila ang pagpatay.

Pero ang tanong ng mga pulis: BAKIT? Bakit si Duyen? Bakit ang inosenteng estudyanteng ito ang napagtripan? Random ba ito?

Noong una, akala ng pulis ay robbery-rape ang motibo. Nagnakaw lang daw sila ng manok at motor tapos nagahasa. Pero hindi ito sapat na dahilan para sa isang planadong krimen na may kasamang kidnapping at pagtatago ng tatlong araw.

Hanggang sa mahuli si Vi Van Toan, ang mastermind.

Dito na sumabog ang katotohanan na mas masakit pa sa krimen mismo.

KABANATA 7: ANG REBELASYON NG UTANG SA DROGA

Sa interogasyon, ibinunyag ni Toan ang tunay na motibo.

“Hindi namin ‘yan basta napagtripan. May atraso ang nanay niyan,” sabi ni Toan.

Ayon sa salaysay ni Toan, taong 2009 pa lang ay kilala na niya si Misis Tran Thi Hien (ina ni Duyen). Magkasosyo sila sa bentahan ng iligal na droga.

Bumili daw si Misis Tran ng dalawang bloke ng heroin (droga) mula kay Toan na nagkakahalaga ng 300 Million Vietnamese Dong (humigit-kumulang ₱700,000 noon, pero mas malaki ang halaga ngayon).

Kinuha ni Misis Tran ang droga, pero hindi siya nagbayad.

Nakulong si Toan dahil sa ibang kaso ng droga. Pagkalaya niya noong 2017, hinanap niya si Misis Tran para maningil. Ilang beses silang nagkita. Ilang beses siyang naningil. Pero laging sinasabi ni Misis Tran: “Wala akong pera. Hindi ako magbabayad.”

Dahil sa galit, binuo ni Toan ang plano. “Kidnapin natin ang anak niyang babae. Siguradong magbabayad ‘yan kapag hawak natin ang anak niya.”

Ito ang dahilan kung bakit tinarget si Duyen. Hindi dahil sa manok. Hindi dahil nagandahan lang sila. Kundi dahil siya ang collateral o pambayad sa utang ng ina niya.

Ang masakit na katotohanan: Noong hawak nila si Duyen, tinawagan nila si Misis Tran. Alam ng ina na kidnapping ito. Alam ng ina na droga ang dahilan. Pero mas pinili niyang protektahan ang kanyang sarili at ang kanyang pera kaysa sa buhay ng anak niya.

Naniwala si Misis Tran na hindi papatayin ng mga kidnapper ang anak niya. Nag-bluff siya. Nagmatigas siya. At habang nagmamatigas siya sa labas, ang anak niya ay binababoy sa loob ng bahay ni Boy.

KABANATA 8: ANG PAGBAGSAK NG INA

Dahil sa testimonya ni Toan at iba pang ebidensya, inimbestigahan ng pulisya si Misis Tran.

Mula sa pagiging “grieving mother,” naging suspek siya. Natuklasan ng mga pulis ang kanyang koneksyon sa drug trade. Nalaman nila na hindi lang siya simpleng tindera ng manok. Ang pagtitinda ng manok ay front lang ng kanyang iligal na gawain.

Noong Mayo 25, 2019, inaresto si Tran Thi Hien.

Ang publiko ay nagalit. Naramdaman nilang niloko sila. Ang mga luhang ibinuhos ni Misis Tran sa harap ng camera ay naging peke sa paningin ng marami. Umiiyak ba siya dahil namatay ang anak niya? O umiiyak siya dahil alam niyang kasalanan niya at mahuhuli na siya?

Sa korte, todo tanggi si Misis Tran. Sabi niya, “Inosente ako! Hindi ko kilala ang mga lalaking ‘yan! Hindi ako nagdodroga!”

Pero matibay ang ebidensya. Napatunayan na may transaksyon sila ni Toan.

KABANATA 9: ANG HATOL NG HUSTISYA

Anim na bitay. Ito ay itinuturing na isa sa pinakamabigat na parusa na ibinigay sa isang kaso sa Vietnam. Ipinapakita nito ang galit ng lipunan sa ginawa nila kay Duyen.

At ano ang nangyari sa ina?

Si Tran Thi Hien ay hinatulan ng 20 taong pagkakakulong dahil sa Illegal Trading of Narcotics. Bagama’t hindi siya direktang kinasuhan sa pagpatay sa anak, ang kanyang sentensya sa droga ay parang habambuhay na rin para sa kanyang edad.

Habang binababaan ng hatol, sumisigaw pa rin siya ng “Inosente ako!” Pero walang naniwala. Ang tingin sa kanya ng tao ay mas masahol pa sa mga pumatay—dahil siya ang nagbigay ng dahilan para patayin ang sarili niyang anak.

KONKLUSYON: ANG HULING ARAL

Ang kwento ni Cao My Duyen ay isang trahedya na mahirap kalimutan.

Isa siyang mabuting anak na gusto lang tumulong sa magulang. Ang kanyang pagkamatay ay nagbukas sa mata ng marami tungkol sa lawak ng problema sa droga, hindi lang sa mga gumagamit, kundi sa mga pamilyang nadadamay.

Ipinakita rin nito ang pinakamadilim na anyo ng kasakiman. Isang ina na mas pinahalagahan ang pera at sikreto kaysa sa kaligtasan ng kanyang anak. Kung nagbayad lang sana siya… Kung nagsabi lang sana siya ng totoo sa pulis sa unang araw pa lang… Baka buhay pa si Duyen ngayon. Baka nakapagtapos siya ng pag-aaral, nakapag-asawa, at nagkaroon ng sariling pamilya.

Pero ang mga “sana” ay hanggang sana na lang. Ang natira na lang ay ang alaala ng isang “Chicken Girl” na naging biktima ng kasamaan ng mundo at ng kasalanan ng sariling ina.

Nawa’y mahanap ni Duyen ang kapayapaan sa kabilang buhay, kung saan wala nang sakit, wala nang takot, at wala nang utang na kailangang bayaran ng buhay.