
Sa likod ng bawat matagumpay na boksingero ay isang mahusay na coach na handang ibigay ang lahat para sa tagumpay ng kanyang alaga. Sa kasaysayan ng Philippine boxing, isang pangalan ang hindi mawawala kapag pinag-uusapan ang mga kampeon—si Coach Buboy Fernandez. Kilala siya bilang ang matalik na kaibigan at tapat na katuwang ng Pambansang Kamao na si Manny Pacquiao. Ngunit sa likod ng mga hiyawan sa loob ng ring at mga gintong sinturon, marami ang nagtatanong: Gaano na nga ba kayaman ang taong naging anino ni Pacquiao sa loob ng maraming dekada? Ang sagot ay hindi lamang tungkol sa pera, kundi tungkol sa bunga ng pagsisikap na nagsimula sa wala.
Ang kwento ni Coach Buboy ay isang klasikong halimbawa ng “rags to riches.” Bago ang kinang ng Las Vegas at ang milyun-milyong dolyar na premyo, si Buboy ay nagsimula bilang isang ordinaryong indibidwal na may pangarap. Sa kanyang kabataan, naranasan niya ang pait ng kahirapan. Hindi siya ipinanganak na may gintong kutsara sa bibig; sa katunayan, ang kanyang buhay noon sa Polomolok, South Cotabato ay payak at puno ng hamon. Ang pagpasok niya sa mundo ng boxing ay hindi dahil sa luho, kundi dahil sa pangangailangan at hilig sa isport. Sino ang mag-aakala na ang isang simpleng tagahugas ng plato at taga-linis ng gym ay magiging isa sa pinakamayaman at pinaka-respetadong coach sa buong mundo?
Nang magsimulang umangat ang karera ni Manny Pacquiao, hindi humiwalay si Buboy sa kanyang tabi. Sila ay magkababata, magpinsan sa puso, at magkasama sa bawat hirap. Habang si Manny ang tumatanggap ng mga suntok, si Buboy ang nagsisilbing utak at emosyonal na sandigan sa bawat “corner” ng laban. Ang katapatan niyang ito ang naging susi upang mabago ang kanyang kapalaran. Hindi lamang siya basta binabayaran bilang coach; siya ay itinuring na pamilya. Dahil dito, ang tagumpay ni Pacquiao ay naging tagumpay na rin ni Buboy. Ngunit hindi doon natatapos ang kwento. Ang tunay na yaman ni Buboy ay hindi lang galing sa mga “bonuses” o sahod, kundi sa kung paano niya ito pinalago.

Sa kasalukuyan, usap-usapan ang lawak ng mga ari-arian ni Coach Buboy sa General Santos City at iba pang bahagi ng bansa. Ayon sa mga ulat at sa kanyang sariling mga pahayag, si Buboy ay isa nang ganap na real estate mogul sa kanyang sariling paraan. Hindi siya nagpadala sa luho noong kasagsagan ng malalaking laban. Sa halip, ang bawat kusing na kinikita niya ay inilaan niya sa pagbili ng mga lupa. Sa General Santos pa lamang, nagmamay-ari na siya ng isang malawak na compound na may sukat na 2,000 square meters. Hindi biro ang halaga ng lupa sa lugar na iyon, lalo na’t ito ay itinuturing na “Boxing Capital” ng Pilipinas.
Bukod sa kanyang main residence, nagpatayo rin si Buboy ng mga apartment units. Mayroon siyang 300 square meter property na ginawa niyang paupahan, na nagsisilbing “passive income” para sa kanyang pamilya. Alam ni Buboy na ang boxing ay hindi panghabambuhay, kaya naman ang pagpasok sa negosyo ng paupahan ay isang matalinong hakbang. Bukod pa rito, mayroon pa siyang ibang mga lote, kabilang ang isang 285 square meter property na nakatabi para sa mga susunod na proyekto. Ang ganitong uri ng pag-iisip—ang paghahanda para sa kinabukasan—ang naghihiwalay kay Buboy sa ibang mga atleta o personalidad na mabilis naubos ang yaman.
Hindi rin matatawaran ang koleksyon ng mga sasakyan ni Coach Buboy. Para sa isang taong lumaki sa hirap, ang pagkakaroon ng mga luxury vehicles ay simbolo ng kanyang hard work. Mula sa mga high-end na SUV hanggang sa mga sports cars, makikita ang bunga ng kanyang pawis sa loob ng boxing gym. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, nananatiling nakatapak sa lupa ang mga paa ni Buboy. Madalas siyang makitang nakasuot lang ng simpleng t-shirt at tsinelas, nakikihalubilo sa mga ordinaryong tao sa kanilang probinsya. Ito ang ugaling minahal sa kanya ng marami—ang pagiging “Original” at hindi pagkalimot sa pinanggalingan.
Sa larangan ng negosyo, hindi lang sa real estate nakatuon si Buboy. Pinasok na rin niya ang iba’t ibang business ventures mula sa retail hanggang sa sports management. Ang kanyang karanasan sa pakikipagnegosasyon sa mga malalaking promoter sa Amerika ay nagbigay sa kanya ng sapat na kaalaman kung paano patakbuhin ang sariling kumpanya. Namuhunan din siya sa stock market at iba pang financial instruments upang masiguro na ang kanyang pera ay hindi lamang natutulog sa bangko. Ang kanyang portfolio ay maituturing na “diverse,” isang patunay na siya ay hindi lamang mahusay sa pag-iskor ng laban kundi mahusay din sa pag-handle ng pananalapi.
Ang buhay ni Coach Buboy Fernandez ay isang inspirasyon para sa bawat Pilipino. Ipinapakita nito na kahit gaano ka pa kaliit o kahit saan ka pa nanggaling, may pagkakataon kang umangat kung ikaw ay tapat, masipag, at marunong humawak ng pera. Ang kanyang pagiging milyonaryo ay hindi nakuha sa isang gabi lang. Ito ay produkto ng mahigit dalawang dekada ng sakripisyo, paggising nang maaga para sa training, at pagtitiis na malayo sa pamilya tuwing may training camp sa ibang bansa.
Ngayon, si Coach Buboy ay hindi na lamang kilala bilang “assistant ni Pacquiao.” Siya ay si Coach Buboy Fernandez—isang matagumpay na negosyante, isang mapagmahal na ama, at isang haligi ng komunidad sa GenSan. Ang kanyang kwento ay nagpapaalala sa atin na ang tunay na yaman ay hindi lamang nasusukat sa laki ng balance sa banko, kundi sa respeto ng mga tao at sa seguridad na naibibigay mo sa iyong mga mahal sa buhay. Sa huli, ang yaman ni Buboy ay bunga ng kanyang pusong kampeon, sa loob at labas ng ring.