PANIMULA: ANG PIGHATI SA LUPAIN NG MGA PINYA

Ang Polomolok, South Cotabato ay kilala sa malawak at luntiang plantasyon ng pinya. Ito ang tahanan ng matatamis na bunga na ipinagmamalaki ng Pilipinas sa buong mundo. Ngunit noong Enero 15, 2026, ang tamis ng lupaing ito ay napalitan ng pait at sindak. Sa gitna ng tahimik at malawak na taniman sa Barangay Maligo, isang karumaldumal na krimen ang nadiskubre—isang krimen na dumurog sa puso ng isang ina at gumimbal sa buong komunidad.

Isang 15-anyos na dalaga, puno ng pangarap at pag-asa, ang natagpuang wala ng buhay. Ang kanyang katawan ay saksi sa isang marahas na huling sandali. Nakadapa, walang saplot pang-ibaba, at napapaligiran ng mga nabunot na puno ng pinya—senyales ng kanyang desperadong pakikipaglaban para sa kanyang buhay at dignidad.

Ito ang kwento ni Sherlyn (hindi tunay na pangalan para sa proteksyon ng pamilya), at ang masalimuot na paghahanap sa katotohanan sa likod ng jersey na naging susi sa paglutas ng krimen.

KABANATA 1: ANG DALAGANG PANGARAP NG PAMILYA

Si Sherlyn ay isang simpleng dalagita na nakatira sa Purok 5, Dam, Barangay Landan, Polomolok. Sa edad na 15, siya ay nasa “blossoming stage” ng kanyang buhay. Kagagaling lang niya sa kanyang kaarawan noong Disyembre 8, 2025.

Ayon sa kanyang pamilya, si Sherlyn ay mabait na bata. Bagama’t tulad ng ibang teenager ay may pagkakataong matigas ang ulo, siya ay maaasahan sa gawaing bahay. Ang kanyang mga magulang ay mga manggagawa sa plantasyon ng Dolefil—nagtatanim, nag-aabono, at nag-aani ng pinya para maitaguyod ang kanilang pamilya.

Isang kahig, isang tuka man ang kanilang pamumuhay, sinisikap nilang ibigay ang pangangailangan ni Sherlyn. Siya ang pag-asa ng pamilya. Ngunit sa isang iglap, ang pag-asang iyon ay naging bangungot.

KABANATA 2: ANG HULING HAPON (Enero 13, 2026)

Martes, Enero 13, 2026. Isang ordinaryong araw sa Polomolok. Maagang umalis ang mga magulang ni Sherlyn para magtrabaho sa plantasyon. Naiwan si Sherlyn sa bahay, isang responsibilidad na sanay na niyang gampanan.

Pasado alas-dos ng hapon, nagpaalam si Sherlyn sa kanyang tito. Ang sabi niya, magsi-swimming daw sila ng kanyang mga kaibigan sa isang malapit na pool sa kanilang lugar. Ito ang karaniwang libangan ng mga kabataan doon—ang magtampisaw para maibsan ang init ng panahon.

Ayon sa mga saksi, sinundo si Sherlyn ng isang lalaking sakay ng kulay green na motorsiklo (Rider). Walang kamalay-malay ang kanyang pamilya na ito na ang huling beses na makikita nilang buhay ang dalaga habang papalayo ang motor.

Nang umuwi ang kanyang mga magulang galing trabaho, nagtaka sila na wala pa si Sherlyn. Sinubukan ni Nanay Mary Joy na tawagan ang cellphone ng anak. Ring… Ring… Walang sumasagot. Nag-message siya sa Facebook Messenger. Sent… pero walang reply.

Noong una, inisip ng ina na baka “ginabi lang” ang anak. Hindi ito ang unang beses na lumabas si Sherlyn nang gabi, bagama’t lagi siyang pinagbabawalan. Umasa sila na maya-maya lang ay kakatok na ito sa pinto.

Ngunit lumipas ang gabi. Sumikat ang araw ng Miyerkules, Enero 14. Walang Sherlyn na umuwi.

KABANATA 3: ANG PAGHAHANAP AT PANGAMBA

Dito na nagsimulang lamunin ng kaba ang pamilya. Hindi gawain ni Sherlyn ang mawala ng 24 oras nang walang pasabi.

Agad na kumilos si Nanay Mary Joy. Nagpa-blatter sila sa barangay at sa pulisya. Ginamit nila ang kapangyarihan ng social media—ipinost ang larawan ni Sherlyn sa Facebook, nagbabakasakaling may nakakita sa kanya.

“Umuwi ka na, anak. Nag-aalala na kami,” marahil ito ang paulit-ulit na dasal ng ina habang sinusuyod nila ang bahay ng mga kaibigan at kamag-anak.

Ang bawat oras na lumilipas ay parang tinik sa dibdib. Sa kanilang pagtatanong-tanong, may mga impormasyong lumutang. May mga nakakita daw kay Sherlyn na may kasamang dalawang lalaki—mga “kainuman” o kabarkada. Nakita silang bumibili sa tindahan. Nakita silang magkaka-angkas sa motor papunta sa direksyon ng Barangay Maligo.

Pero nasaan na siya ngayon?

KABANATA 4: ANG PAGKAKATUKLAS SA “MANNEQUIN” (Enero 15, 2026)

Huwebes ng umaga, Enero 15. Dalawang araw matapos mawala si Sherlyn.

Sa gitna ng malawak na plantasyon ng pinya sa Barangay Maligo—isang lugar na malayo sa kabahayan, madilim kapag gabi, at bihirang puntahan ng tao—may isang grupo ng mga trabahador ng Dolefil ang naatasang magtrabaho sa area na iyon.

Habang naglalakad sila sa pagitan ng mga hanay ng pinya, may napansin silang kakaiba. Sa kalayuan, may mga damit na nakasampay sa ibabaw ng matatalim na dahon ng pinya. Nilapitan nila ito. “Pare, may panty oh. May bra.”

Nagbiruan pa ang mga trabahador noong una. Inakala nilang may magkasintahang “nagmadali” at naiwan ang mga gamit dahil sa init ng sandali. Nakita rin nila ang isang basketball jersey na nakalapag sa lupa.

Pero nang maglakad-lakad pa sila nang kaunti, natigil ang kanilang tawanan. Sa gitna ng pinyahan, may nakadapa. Naka-pulang damit. Walang saplot pang-ibaba.

“Mannequin ba ‘yan?” tanong ng isa. Sinipa-sipa nila ng kaunti para kumpirmahin. Matigas na. Malamig. Hindi ito mannequin. Ito ay katawan ng isang tao. Isang babae. Patay na.

Dali-daling tumawag ang head ng grupo sa opisina, at ipinagbigay-alam sa Polomolok Municipal Police Station ang nakakagimbal na nadiskubre.

KABANATA 5: ANG EKSENA SA KRIMEN

Mabilis na rumesponde ang mga pulis at ang SOCO (Scene of the Crime Operatives). Dahil malayo ang lugar, inabot sila ng halos 25 minuto bago marating ang crime scene.

Tumambad sa kanila ang isang eksenang puno ng karahasan.

• Ang Posisyon: Nakadapa ang biktima, subsob ang mukha sa lupa.

• Ang Kasuotan: Nakasuot siya ng pulang pang-itaas, pero wala nang saplot sa ibaba.

• Ang Paligid: Kalat-kalat ang kanyang mga gamit. May tsinelas, may pantalon (baggy pants), at mga panloob.

• Ang Senyales ng Panlalaban: Ito ang pinaka-nakakadurog ng puso. Ang mga puno ng pinya sa paligid ng bangkay ay halos mabunot.

Ayon sa mga imbestigador, malinaw na nanlaban ang biktima. Habang siya ay pinagsasamantalahan o pinapatay, kumapit siya sa mga puno ng pinya. Hinawakan niya ang matatalim na dahon nito sa pag-asang makakawala. Ang sakit na naramdaman niya—mula sa tinik ng pinya at sa kamay ng mga salarin—ay hindi natin kayang isipin.

Tinatayang isa hanggang dalawang araw nang patay ang biktima base sa rigor mortis o paninigas ng katawan.

KABANATA 6: ANG PAGKILALA NG ISANG INA

Dahil sa blatter report ng nawawalang si Sherlyn, agad na kinontak ng pulisya si Nanay Mary Joy. Pinapunta siya sa crime scene.

Hindi pa man siya nakakalapit nang husto sa bangkay, bumigay na ang tuhod ng ina. Nakita niya ang kulay brown na baggy pants. Nakita niya ang tsinelas. Alam na niya.

“Anak ko ‘yan! Si Sherlyn ‘yan!” Ang sigaw ng ina ay umalingawngaw sa tahimik na plantasyon. Ang batang inalagaan niya, ang batang pinangarap niyang makatapos ng pag-aaral, ay ngayo’y isa na lamang malamig na bangkay sa gitna ng pinyahan.

Kinumpirma ni Nanay Mary Joy na ang suot na damit at ang mga gamit sa paligid ay pagmamay-ari ng kanyang anak na dalawang araw nang nawawala.

KABANATA 7: ANG JERSEY NA NAGING SUSI

Habang nagpoproseso ang SOCO, isang ebidensya ang umagaw sa kanilang atensyon: Isang Basketball Jersey. Hindi ito pagmamay-ari ng biktima. Panlalaki ito. Bakit ito naroon? Naiwan ba ito ng salarin sa pagmamadali?

Agad nagsagawa ng “backtracking” ang mga imbestigador. Kinausap nila ang mga saksi na nakakita kay Sherlyn bago ito mawala. Ayon sa mga testigo, noong hapon ng Enero 13, nakita nilang umiinom si Sherlyn kasama ang dalawang lalaki. Ang isa sa mga lalaki ay nakasuot ng Jersey. At ang jersey na iyon ay tugmang-tugma sa jersey na narekober sa tabi ng bangkay.

Ito ang naging “smoking gun.” Ito ang ebidensyang nagdugtong sa biktima at sa mga suspek.

KABANATA 8: ANG PAG-ARESTO SA MAGPINSAN

Dahil sa matibay na testimonya at ebidensya, agad na nagsagawa ng hot pursuit operation ang Polomolok PNP. Pinuntahan nila ang dalawang lalaking huling nakasama ng biktima.

Sila ay kinilalang magpinsan.

• Suspek 1: 22 anyos.

• Suspek 2: 26 anyos.

Nang harapin sila ng mga pulis, itinanggi nila ang krimen. Tinanong sila tungkol sa jersey. Ang sagot ng isa: “Hindi ko alam kung bakit nandoon ‘yan. Ipinamigay ko na ‘yan o hiningi ng iba.” Isang gasgas na palusot.

Pero hindi lang jersey ang ebidensya. Napansin ng mga pulis na ang dalawang suspek ay tadtad ng galos at pasa sa katawan. Nang tanungin kung saan galing ang mga sugat, hindi sila makasagot nang maayos. Ang hinala ng pulisya: Ito ang mga galos na natamo nila habang nanlalaban si Sherlyn. Ang mga tinik ng pinya at ang kuko ng biktima ang posibleng nagdulot nito.

Positibo rin silang itinuro ng mga saksi na sila ang huling kasama ni Sherlyn na lulan ng motorsiklo papunta sa direksyon ng Maligo—ang lugar kung saan natagpuan ang bangkay.

KABANATA 9: ANG PAGHAHANAP NG HUSTISYA

Sa ngayon, nakakulong na ang dalawang suspek sa Polomolok Police Station. Sinampahan na sila ng kasong Murder.

Hinihintay pa ng mga otoridad ang resulta ng autopsy at DNA testing para kumpirmahin kung ginahasa ang biktima. Kapag lumabas na positibo ito (na malaki ang posibilidad dahil sa kawalan ng saplot pang-ibaba), idadagdag ang kasong Rape.

Napakasakit ng sinapit ni Sherlyn. Pero mas masakit pa ang ginagawa ng ilang netizens. Sa social media, may mga nagkakalat ng maling impormasyon na “ibinubugaw” daw ng ina ang anak kaya ito napahamak. Mariin itong pinabulaanan ng pamilya at ng pulisya. Walang ina ang magnanais na mangyari ito sa kanyang anak. Ang victim-blaming ay dapat itigil dahil lalo lang nitong pinapatay ang pamilya na nagluluksa na nga.

Panawagan sa Publiko Ang krimeng ito ay paalala sa lahat, lalo na sa mga kabataan:

1. Mag-ingat sa sinasamahan: Hindi lahat ng kaibigan o kainuman ay may mabuting intensyon.

2. Iwasan ang mga liblib na lugar: Ang plantasyon ng pinya, bagama’t maganda sa umaga, ay delikado sa gabi dahil walang ilaw at malayo sa tao.

3. Huwag magpakalat ng fake news: Respetuhin natin ang pamilya ng biktima.

Nawa’y makamit ni Sherlyn ang hustisya. Ang kanyang sigaw sa gitna ng pinyahan ay hindi narinig noong gabing iyon, pero siguraduhin nating maririnig ang sigaw ng katarungan para sa kanya ngayon.