PROLOGO: ANG HULING HAPON NG KATAHIMIKAN

Sa bayan ng San Mateo, Rizal, ang hapon ng Hulyo 11, 2017, ay tila walang pinagkaiba sa mga nagdaang araw. Ang mga tricycle ay pumapasada, ang mga tindahan ay abala, at ang mga pamilya ay naghahanda para sa hapunan. Para sa pamilya Ubaldo, isa itong ordinaryong Martes. Ang ama, si Antonio, ay abala sa kanyang negosyo sa construction supply—isang negosyong bunga ng kanyang sipag at tiyaga. Ang ina naman ay nasa bahay, naghihintay sa pag-uwi ng kanilang kaisa-isang anak, si Noel.

Si Noel, 21 taong gulang, ay hindi tipikal na kabataan. Sa edad na madalas ay puno ng lakwatsa at barkada, si Noel ay kilala bilang “homebody.” Tahimik. Masunurin. Estudyante siya sa Marikina at kilalang-kilala ng kanyang mga magulang ang kanyang schedule. Alas-kwatro y medya ng hapon, dapat ay nasa bahay na siya. Hindi siya nale-late nang walang pasabi. Hindi siya gumagala nang hindi nagpapaalam.

Kaya nang pumalo ang orasan ng alas-singko, alas-sais, at alas-syete ng gabi na wala pa ring anino ni Noel, ang simpleng pag-aalala ng mag-asawa ay unti-unting naging takot.

Hindi nila alam, sa mga oras na iyon, ang kanilang anak ay hindi naipit sa traffic. Siya ay nasa kamay na ng mga taong ang tingin sa kanya ay hindi isang estudyante, kundi isang tiket papunta sa dalawang milyong piso. At ang masakit na katotohanan? Ang utak sa likod ng lahat ay isang taong madalas nilang kasalo sa hapag-kainan.

KABANATA 1: ANG TAWAG SA KALALIMAN NG GABI

Lumalim ang gabi. Ang hapunan ay lumamig sa mesa. Walang Noel na dumating.

Sinubukan nilang tawagan ang cellphone ng anak. Ring lang nang ring. Walang sumasagot. Nag-text sila. Walang reply. Ang kaba sa dibdib ni Antonio ay naging mabigat na, parang may nakadagan na bato. Tinawagan nila ang mga kaklase.

“Tapos na po ang klase kanina pa, Tito. Nakita po namin siyang lumabas sa side gate,” sabi ng isang kaibigan.

Kung nakalabas siya, nasaan siya?

Pagsapit ng alas-onse ng gabi, tumunog ang telepono ni Antonio. Isang numero na hindi naka-save sa kanyang contacts.

Sinagot niya ito, umaasang si Noel ang nasa kabilang linya, marahil ay nakihiram ng telepono dahil naubusan ng baterya. Ngunit hindi boses ng anak ang narinig niya.

Isang boses ng ibang lalaki. Malamig. Seryoso.

“Hawak namin ang anak mo,” sabi ng boses. “Kung gusto niyo siyang makitang buhay, maghanda kayo ng dalawang milyong piso.”

Bago pa man makasagot si Antonio, ibinaba na ang telepono.

Sa sandaling iyon, ang mundo ng pamilya Ubaldo ay gumuho. Ang kanilang tahimik na buhay ay binasag ng isang krimen na akala nila ay sa pelikula lang nangyayari. Kidnapping. Ransom. Dalawang milyon.

Sa kabila ng banta na “huwag makipag-ugnayan sa pulis,” nanaig ang lohika ni Antonio. Alam niyang hindi niya kayang lutasin ito nang mag-isa. Agad silang nagtungo sa himpilan ng pulisya.

KABANATA 2: ANG “INSIDER”

Kudos sa mga pulisya na humawak ng kaso. Hindi sila nagpadalos-dalos. Agad nilang binuo ang timeline. Sinuri nila ang CCTV sa Marikina. Nakita sa footage si Noel, naglalakad palabas ng gate, nakatingin sa cellphone, at sumakay sa isang puting sasakyan na mukhang taxi. Iyon ang huling kita sa kanya.

Habang iniimbestigahan ang mga tawag ng kidnapper, may napansin ang mga beteranong imbestigador.

“Sir Antonio,” sabi ng hepe. “Masyadong maraming alam ang mga kidnapper.”

Alam ng mga salarin ang negosyo ni Antonio. Alam nila na may kakayahan itong maglabas ng pera. At ang pinaka-kahina-hinala: Alam nila ang bagong numero ng cellphone ni Antonio.

“Bago lang ang sim card na ito,” paliwanag ni Antonio. “Wala pang gaanong nakakaalam nito. Kahit nga si Noel, hindi pa ‘to kabisado.”

Dito nabuo ang teorya ng pulisya: Hindi estranghero ang kalaban. May “Insider.” May ahas sa loob ng bakuran.

KABANATA 3: ANG PAGPASOK NG “MABUTING” KUMPARE

Habang desperadong naghahanap ng pera para sa ransom, naisipan ni Antonio na humingi ng payo sa kanyang pinagkakatiwalaang kaibigan—si Mon Galejo.

Si Mon ay hindi lang basta kaibigan. Siya ay kumpare. Siya ang Ninong ni Noel sa binyag. Madalas siyang nasa bahay ng mga Ubaldo, nakikikain, nakikipagkwentuhan, at itinuturing na kapamilya.

Nang malaman ni Mon ang nangyari, nagpakita ito ng matinding “pag-aalala.”

“Pare, Diyos ko, kawawa naman ang inaanak ko,” sabi ni Mon na tila balisang-balisa. “Ganito ang gawin natin, Pare. Isanla mo na ang negosyo mo. Mag-loan ka. Gawin nating collateral ang mga heavy equipment mo para makuha agad ang pera. Buhay ni Noel ang nakataya dito.”

Mabilis magpayo si Mon. Masyadong detalyado ang solusyon niya tungkol sa paglo-loan. Pero sa gitna ng usapan, may isang bagay na nadulas sa dila ni Mon.

“Kailangan nating makuha agad ang dalawang milyon para sa mga hayop na ‘yan,” sabi ni Mon.

Natigilan si Antonio. Tumingin siya sa kanyang kumpare.

Sa pagkakaalam niya, hindi pa niya nababanggit kay Mon ang eksaktong halaga ng ransom na hinihingi ng mga kidnapper. Paano nalaman ni Mon na “Dalawang Milyon”?

Ang kutob ay parang kidlat na tumama kay Antonio. Ang taong kaharap niya, ang ninong ng anak niya, ay posibleng siya ring nagpapahamak dito.

KABANATA 4: ANG SURVEILLANCE AT ANG SUGAL

Ipinagbigay-alam ni Antonio ang kanyang hinala sa mga pulis. Agad na isinailalim si Mon Galejo sa “Manhunt and Surveillance Operation.”

Sa pagbubukas ng background ni Mon, bumulaga ang motibo. Si Mon Galejo, ang kumpareng mukhang disente, ay lubog sa utang.

Siya ay talamak na sugarol. Baon na baon siya sa utang sa mga loan sharks at casino financiers. Hinahabol na siya ng mga pinagkakautangan niya at nanganganib na ang kanyang buhay. Kailangan niya ng malaking pera, at kailangan niya ito agad.

At sino ang nakita niyang “bangko”? Ang kanya mismong kumpare na si Antonio.

Sinundan ng mga operatiba ang galaw ni Mon. Napansin nila ang madalas nitong pagpunta sa isang liblib na bahay sa Montalban, Rizal. Hindi ito bahay ni Mon. Ito ay isang safehouse.

Napag-alaman na ang bahay ay pagmamay-ari ni Mark Bontok. At sino si Mark? Isa siyang dating empleyado ni Antonio Ubaldo na tinanggal sa trabaho dahil sa mga isyu sa pera at kapabayaan. Galit si Mark kay Antonio. Galit din si Mon dahil sa inggit at pangangailangan sa pera.

Nagtagpo ang landas ng dalawang taong may motibo. Nabuo ang plano.

Ang “puting taxi” na sumundo kay Noel? Minamaneho iyon ni Robert, ang kapatid ni Mark Bontok.

Buo na ang puzzle. Ang Ninong ang utak. Ang dating empleyado ang gumawa. At ang inosenteng si Noel ang naging biktima.

KABANATA 5: ANG RESCUE SA MONTALBAN

Hulyo 26, 2017. Labinlimang araw matapos mawala si Noel.

Ikinasa ng pulisya ang operasyon. Pinalibutan ng mga operatiba ang hideout sa Montalban. Alam nilang nasa loob si Noel. Alam nilang armado ang mga suspek.

Naghintay sila ng tamang tiyempo. Nang lumabas si Mark Bontok para manigarilyo, hindi na nag-aksaya ng panahon ang mga pulis.

“Dapa! Pulis ‘to!”

Dinamba si Mark. Sa loob, nagtangkang manlaban si Robert, ang pekeng taxi driver. Sinubukan nitong magpaputok ng baril, pero naunahan siya ng mga pulis. Nadisarmahan siya at naposasan.

Pumasok ang rescue team sa isang kwarto. Doon, nakita nila si Noel. Payat, takot na takot, balisa, pero buhay. Walang malubhang sugat sa katawan, pero ang trauma sa kanyang mga mata ay kitang-kita.

Ligtas na si Noel.

KABANATA 6: ANG PAGBAGSAK NG NINONG

Habang nangyayari ang rescue sa Montalban, isang team ng pulisya ang nagtungo sa bahay ni Mon Galejo sa Rizal.

Wala siyang kamalay-malay. Marahil ay nag-aabang na siya ng balita kung nakuha na ang ransom. Marahil ay nag-iisip na siya kung saang casino niya dadalhin ang pera.

Nang kumatok ang mga pulis at inaresto siya, gulat na gulat ang pamilya ni Mon. Hindi sila makapaniwala. Ang haligi ng kanilang tahanan ay isang mastermind sa kidnapping.

Sa presinto, nagkita ang magkumpare. Si Antonio, na puno ng sakit at galit, at si Mon, na nakayuko sa hiya (o takot).

Walang sapat na salita para ilarawan ang sakit ng pagtataksil. Ang taong pinagkatiwalaan mong maging pangalawang ama ng anak mo ay siya palang magpapahamak dito dahil lang sa bisyo.

KABANATA 7: HUSTISYA AT PAGBANGON

Taong 2019, ibinaba ng korte ang hatol.

Sina Mon Galejo, Mark Bontok, at Robert Bontok ay hinatulan ng Reclusion Temporal—pagkakulong ng 12 hanggang 20 taon. Napatunayan silang guilty sa kasong Kidnapping for Ransom.

Nakuha ng pamilya Ubaldo ang hustisya. Pero ang peklat ng pangyayaring iyon ay mananatili. Si Noel ay dumaan sa counseling para ma-proseso ang trauma. Ang pamilya ay naging mas maingat, mas mapagmetyag.

Ang negosyo ay nanatili, pero ang tiwala sa ibang tao ay naging mahirap nang ibigay muli.

EPILOGO: ANG ARAL NG MGA UBALDO

Ang kwento ng kidnapping ni Noel Ubaldo ay isang “cautionary tale.” Nagtuturo ito sa atin na ang kasamaan ay walang pinipiling mukha. Hindi laging nakakatakot ang itsura ng kriminal. Minsan, nakangiti ito sa atin. Minsan, tinatawag natin itong “Pare,” “Friend,” o “Ninong.”

Ipinapakita rin nito ang panganib ng sugal. Ang bisyo na kayang sirain ang moralidad ng isang tao hanggang sa punto na kaya niyang ipahamak ang sariling kadugo para sa pera.

At higit sa lahat, saludo tayo sa kapulisan na nagtrabaho nang tahimik at matalino. Dahil sa kanilang galing, isang buhay ang nasagip, at isang traydor ang nabunyag.

Sa huli, ang katotohanan ang mananaig. At ang tiwala, kapag nasira, ay mahirap nang buuin muli.