PROLOGO: ANG DIWATA NG KALSADA

Sa maingay at mausok na kalsada ng Pasay City, may isang pangalan na biglang sumabog at gumulantang sa social media nitong nakaraang taon. Siya ay hindi artista, hindi pulitiko, at hindi rin heredero ng isang mayaman na pamilya. Siya ay si Deo Balbuena, o mas kilala ng milyon-milyong Pilipino bilang “Diwata.”

Ang kanyang “Diwata Pares Overload” ay naging isang phenomenon. Dinayo ito ng mga vlogger, artista, at libu-libong gutom na Pilipino na naghahanap ng sulit na kainan. Ang pila ay abot hanggang kabilang kanto. Ang kanyang mukha ay naging simbolo ng instant success.

Ngunit sa likod ng viral videos at pila ng tao, may isang kwento na hindi nakikita ng camera. Isang kwento ng isang taong nanggaling sa pinaka-ilalim ng lipunan—sa ilalim ng tulay—na umakyat sa rurok ng tagumpay, para lang muling subukin ng tadhana sa pamamagitan ng panloloko at pagtataksil ng mga taong pinagkatiwalaan niya.

Sa eksklusibong panayam na ito kasama ang batikang mamamahayag na si Julius Babao, binuksan ni Diwata ang kanyang puso, ang kanyang bagong tahanan, at ang katotohanan sa likod ng kanyang mga luha.

KABANATA 1: ANG BAGONG MUKHA NG PARESAN (MAY ‘HOLY WATER’ PA!)

Pagbalik sa Diwata Pares Overload sa Pasay, mapapansin agad ang pagbabago. Wala na ang chaos o gulo na nakita natin noong kasagsagan ng kanyang kasikatan. Bagamat hindi na ito kasing-haba ng pila noong “peak season,” nananatili itong buhay at dinadayo.

Ang Sistema Natuto na si Diwata. Dati, kanya-kanya. Ngayon, may sistema na.

1. Pila sa Cashier: Magbabayad muna bago kumain.

2. Stub System: Bibigyan ka ng stub bilang katibayan ng bayad.

3. Stations: May hiwalay na station para sa sabaw, kanin, at ulam.

4. Holy Water: At siyempre, ang kanyang trademark na humor. Ang water station ay tinawag niyang “Holy Water.” Biro niya, “Para lahat ng nakakainom dito, mabawasan ang mga kasalanan.”

Aminado si Diwata na humupa na ang hype. “Hindi na masyadong marami ‘yung kumakain… minsan puno, pero normal na karinderya na lang,” aniya. Pero hindi siya malungkot. Para sa kanya, ang mahalaga ay may kumakain pa rin. Ito ang original, ito ang legit, at ito ang negosyong hindi niya bibitawan kailanman.

KABANATA 2: ANG PAG-IYAK NG REYNA (ANG MILLION-PESO SCAM)

Sa gitna ng kwentuhan, biglang naging emosyonal si Diwata. Tumulo ang luha na bihirang makita ng publiko sa isang taong kilala sa pagiging mataray at matapang.

Ang Pangako ng Expansion Noong kasagsagan ng kanyang kasikatan, may lumapit sa kanya—isang kumpanya na nangakong tutulungan siyang i-expand ang “Diwata Pares” sa iba’t ibang lugar tulad ng Quezon City, Caloocan, Laguna, at Pampanga. Ang usapan: Gagamitin ang pangalan niya, at tatanggap siya ng Royalty Fee. Para sa isang taong galing sa hirap, napakagandang pakinggan nito. Pumirma siya. Nagtiwala siya.

Ang Mapait na Katotohanan Mahigit isang taon na ang nakalipas. Ang tanong ni Julius Babao: “Kumita ka ba?” Ang sagot ni Diwata: “Wala po akong kinita. Kahit singkong duling, wala.”

Hindi lang siya walang kinita, siya pa ang NAUTANGAN. Sa branch sa Quezon City na nakapangalan sa kanya, iniwanan siya ng utang sa kuryente at upa na umaabot sa P300,000. Dahil pangalan niya ang nasa kontrata, siya ang hinahabol ng batas. Siya ang obligado magbayad.

“Masakit para sa akin. Ang laki ng pera na ‘to. Hindi naman tayo mayaman. Lahat ‘to dugo’t pawis ang puhunan ko,” hagulgol ni Diwata. Ang mga taong nangako sa kanya? “Puro meeting. Laging nasa meeting,” ang laging dahilan kapag tinatawagan niya.

Ito ay isang malinaw na kaso ng pagsasamantala sa isang baguhang negosyante. Ginamit ang kanyang kasikatan para kumita, at nang magka-problema, siya ang iniwan sa ere. Kaya naman nagbigay ng babala si Diwata sa publiko: Wala na siyang kinalaman sa mga franchise branches. Kung may mag-alok man sa inyo ng “Diwata Pares Franchise,” mag-ingat kayo.

KABANATA 3: FLASHBACK: ANG BUHAY SA ILALIM NG TULAY

Upang maintindihan kung bakit ganun na lang ang sakit na nararamdaman ni Diwata sa pagkawala ng 300k, kailangan nating balikan ang kanyang pinanggalingan.

Dinala niya si Julius Babao sa isang tulay malapit sa MOA (Mall of Asia) at Pasay. Tinuro niya ang isang madilim na sulok sa ilalim ng kongkreto. “Diyan. Diyan ako nakatira dati,” sabi ni Diwata.

Sa loob ng halos tatlong taon, ang bubong niya ay ang semento ng kalsada kung saan dumadaan ang mga sasakyan. Ang kanyang dingding ay plywood. Wala siyang kuryente. Wala siyang maayos na tubig. Isa siyang construction worker noon, naging tindero ng prutas, at naging “takatak boy” (nagtitinda ng sigarilyo at candy sa kalsada).

Dito siya nahubog. Dito niya natutunan ang survival. Kaya nang mag-pandemic at pinagbawalan ang pagtitinda sa kalsada, nag-isip siya ng paraan. Nag-ipon siya para bumili ng cart at kaldero. Doon nagsimula ang paresan. Mula sa pushcart na laging hinuhuli ng clearing operations, hanggang sa magkaroon ng pwesto dahil sa tulong ng isang netizen, at hanggang sa mag-viral ang kanyang “Unli Rice with Softdrinks for P100.”

Ang 300,000 na nawala sa kanya ay hindi lang pera—iyon ay katumbas ng libu-libong oras ng pagtayo, pagluluto, at pagtitiis sa init at usok ng paresan.

KABANATA 4: MANSYON SA CAVITE (HOUSE TOUR)

Pero hindi puro lungkot ang kwento. May tagumpay na kapalit ang kanyang pagsisikap. Mula sa Pasay, bumiyahe sila patungong Cavite. Dito, ipinakita ni Diwata ang kanyang “Katas ng Pares.”

Ang Property Isang malawak na lote na may sukat na halos 600 square meters. Binili niya ito at ipinalipat sa kanyang pangalan. Title na lang ang kulang, pero fully paid na. Sa loob ng compound, may dalawang istruktura:

1. Ang Kubo House: Ito ang kanyang rest house sa loob ng compound. May second floor, may kwarto, at presko. Dito siya tumatambay, nag-iinuman kasama ang mga kaibigan, at nagpapahinga.

2. Ang Main House: Isang kongkretong bahay na inabot ng 5 buwan ang pagpapagawa.

   • Sala: Moderno, malinis, at may CCTV monitor kung saan kita niya ang buong paligid (praning na siguro, dala ng karanasan).

   • Bedroom: Simple lang. Isang kama. Sabi niya, “Isang room lang. Dito ako natutulog.”

   • Kitchen: May dirty kitchen sa labas at malinis na kitchen sa loob.

   • Office: Dito niya pinatatakbo ang kanyang bagong negosyo.

“Ang sarap sa pakiramdam,” ani Diwata habang nakatingin sa kanyang bahay. “Dati, pangarap ko lang ‘to. Nasa tulay pa ako noon. Ngayon, desenteng bahay na ang tinutulugan ko.”

Ang plano niya sa malawak na lote? Magpatayo ng apartment balang araw para sa passive income. Pero sa ngayon, ini-enjoy muna niya ang kanyang private sanctuary.

KABANATA 5: ANG BAGONG NEGOSYO (CEO DIWATA)

Hindi lang sa paresan umaasa si Diwata ngayon. Natuto na siyang mag-diversify. Sa loob ng kanyang bahay sa Cavite, ipinakita niya ang opisina ng kanyang bagong kumpanya: DGB Safety Works Trading.

Ano ito? Nagsu-supply siya ng safety gears at construction materials (PPEs, vests, traffic cones, etc.). Dahil naging construction worker siya noon, alam niya ang pasikot-sikot sa industriya. “Kahit hindi siya mabili araw-araw, hindi siya napapanis,” matalinong katwiran ni Diwata. Iba ito sa pagkain na kailangang maubos agad.

Weight loss program

Dito, siya ay tinatawag na CEO (Chief Executive Officer). May mga permit, may mga dokumento, at legal ang operasyon. Ito ang patunay na si Diwata ay hindi lang marunong magluto; marunong na rin siyang maglaro sa mundo ng corporate business.

KABANATA 6: SAGOT SA MGA BASHERS (SUPLADO DAW?)

Hindi naiwasan ang isyu ng kanyang pagiging “suplado” sa mga vloggers. Maraming video ang kumalat na tila tinatarayan niya ang mga gustong magpa-picture.

Ang paliwanag ni Diwata: Pagod at Priority. “Imagine mo, ako ang nagluluto, ako ang nagsasandok, ako ang nagma-manage ng libo-libong tao. Tapos may sisingit na vlogger na magpapa-picture habang nagse-serve ako?”

Para kay Diwata, priority niya ang mga gutom na customer na nakapila, hindi ang mga content creators na gusto lang makisakay sa kasikatan niya. “Kung ano ako noon, ganun pa rin ako ngayon. Mabait ako sa mabait. Pero tao lang din ako, napapagod,” depensa niya.

Natutunan din niya ang leksyon ng PR (Public Relations). Alam niyang bilang negosyante, kailangan niyang maging maayos sa pakikitungo. Pero sana raw, intindihin din ng mga tao ang sitwasyon niya.

KABANATA 7: ANG LEKSYON AT ANG HINAHARAP

Sa pagtatapos ng interview, tinanong siya kung anong aral ang nakuha niya sa scam na nangyari. “Lesson learned: Huwag basta-basta magtitiwala. At huwag pipirma ng papel na hindi mo naiintindihan ang bawat salita,” mariing payo ni Diwata.

Ngayon, may mga abogado na siyang kinokonsulta. Mas maingat na siya. Ang mensahe niya sa mga kapwa niya nangangarap: “Laban lang.” “Habang nadadapa ka, pag bumangon ka, lalo mo pang galingan.”

Si Diwata ay nananatiling nakatayo. Ang 300,000 na nawala ay mababawi. Ang mga bashers ay mawawala. Pero ang kanyang bahay sa Cavite, ang kanyang titulo bilang “Pares Queen,” at ang kanyang kwento ng pagbangon mula sa ilalim ng tulay ay mananatiling inspirasyon sa bawat Pilipinong lumalaban sa hamon ng buhay.

Mabuhay ka, CEO Diwata!