
PROLOGO: ANG KASAL NA NAUWI SA LAMAY
Sa kultura ng Pilipino, ang kasal ay itinuturing na “Araw ng Pagsisimula.” Ito ang araw kung saan ang dalawang puso ay nagiging isa, nangangako sa harap ng Diyos at tao na magsasama sa hirap at ginhawa. Ang gabi ng kasal, o wedding night, ay dapat sana’y puno ng pagmamahalan, kilig, at intimasiya.
Ngunit sa bayan ng Calbiga, Samar, noong gabi ng Disyembre 21, ang inaasahang paraiso ay naging impiyerno.
Sa isang bagong gawang bahay na inilaan para sa bagong kasal, walang narinig na tawanan o masayang kwentuhan. Sa halip, isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa paligid kinabukasan. Nang buksan ng mga kaanak ang pinto, hindi ang masayang mag-asawa ang bumungad sa kanila.
Bumungad sa kanila si Arlyn Derola, 25 anyos, duguan, bugbog, at wala nang buhay sa ibabaw ng kama kung saan dapat sana ay binubuo nila ang kanilang pangarap. Sa tabi niya, nakatulala ang kanyang asawa na si Daniel Claveria, 26 anyos.
Wala silang ibang kasama sa bahay. Walang pumasok na magnanakaw. Walang ibang tao. Ang pumatay kay Arlyn ay ang lalaking ilang oras pa lang ang nakalilipas ay nangakong mag-aalaga sa kanya habambuhay. Ang dahilan? Isang sinaunang paniniwala, isang nasirang “prinsipyo,” at ang pagkadiskubre na ang kanyang asawa ay hindi na birhen.
KABANATA 1: ANG LALAKING MAY MATIBAY NA PRINSIPYO (SINO SI DANIEL?)
Upang maintindihan natin ang trahedyang ito, kailangan nating silipin ang utak ng pumatay. Sino ba si Daniel Claveria?
Sa kanilang komunidad, si Daniel ay hindi kilala bilang barumbado. Sa katunayan, siya ang kabaligtaran nito. Lumaki siya sa isang pamilyang relihiyoso, konserbatibo, at mahigpit ang disiplina. Habang ang ibang kabataan ay nag-iinuman o nakikipag-date, si Daniel ay nasa simbahan o nasa bahay, nag-aaral.
Siya ang tipo ng lalaki na tinatawag na “Ideal Guy.” Mabait, magalang, walang bisyo. Ngunit sa likod ng kanyang kabaitan ay may isang Obsession o matinding paniniwala. Para kay Daniel, ang pag-aasawa ay sagrado. Naniniwala siya na ang katawan ay templo. Dahil dito, gumawa siya ng panata sa sarili: Hindi siya makikipagtalik hangga’t hindi siya kasal.
At dahil pinangalagaan niya ang kanyang sarili, ine-expect niya (o inoobliga niya) na ang babaeng mapapangasawa niya ay dapat ganun din. Dapat “pure.” Dapat “birhen.” Dapat siya ang una. Para sa kanya, ito ay hindi lang preference; ito ay Requirement.
KABANATA 2: ANG BABAE AT ANG KANYANG LIHIM (SINO SI ARLYN?)
Si Arlyn Derola naman ay isang simpleng dalaga. Tahimik, mahinhin, at masipag. Nagkakilala sila ni Daniel noong 2015 sa isang church volunteer service. Nagkakahulugan ang loob dahil pareho silang tahimik at seryoso sa buhay.
Sa mata ng marami, perfect match sila. Parehong relihiyoso, parehong mabait. Ngunit may itinatago si Arlyn. Bago niya nakilala si Daniel, nagkaroon na siya ng karelasyon. Isang nakaraan na gusto na niyang ibaon sa limot. Sa relasyong iyon, naibigay na niya ang kanyang sarili.
Alam ni Arlyn kung gaano ka-big deal kay Daniel ang isyu ng “virginity.” Ilang beses itong binabanggit ni Daniel noong magkarelasyon pa lang sila. “Gusto ko ‘yung tapat. Gusto ko ‘yung malinis.”
Gusto sanang aminin ni Arlyn ang totoo. Pero inunahan siya ng TAKOT. Takot na iwanan. Takot na husgahan. Takot na mawala ang lalaking mahal niya. Kaya pinili niyang manahimik. Umasa siya na kapag kasal na sila, mangingibabaw ang pagmamahal kaysa sa prinsipyo. Umasa siya na matatanggap siya ni Daniel kahit ano pa ang nakaraan niya. Isang malaking pagkakamali.
KABANATA 3: ANG KASAL AT ANG PAGPAPANGGAP
Dalawang taon silang naging magkasintahan. Sa loob ng panahong iyon, napanatili nila ang pagiging “pure” sa kanilang relasyon dahil nirerespeto ni Daniel ang kanyang panata. Kaya’t nang mag-propose si Daniel, walang pag-aalinlangang sumagot ng “Oo” si Arlyn.
Naging abala ang lahat sa preparasyon. Mas may kaya ang pamilya ni Daniel kaya sila ang gumastos sa halos lahat. Mula sa venue hanggang sa pagkain, planado ang lahat. Pero habang papalapit ang kasal, napapansin ng mga kaibigan na tila balisa si Arlyn. Mas tahimik. Tulala. Yun pala, dala-dala niya ang bigat ng kanyang sikreto.
Disyembre 21. Ang araw ng kasal. Nakangiti ang lahat. Ang ganda ng seremonya. Nangako sila sa harap ng altar. “I take you as my wedded wife…” “I take you as my wedded husband…” Sa paningin ng mga bisita, ito na ang Happy Ending. Hindi nila alam, ito ay simula pa lang ng Horror Story.

KABANATA 4: ANG UNANG GABI (HONEYMOON)
Matapos ang reception, dumeretso ang mag-asawa sa kanilang bagong bahay sa Calbiga. Ito ang unang gabi na magsasama sila sa iisang bubong, sa iisang kwarto, sa iisang kama. Wala nang ibang tao. Sila na lang dalawa.
Dito na nangyari ang komfrontasyon. Sa gitna ng kanilang intimacy, natuklasan ni Daniel ang katotohanan. Nalaman niyang hindi na birhen si Arlyn. Para sa ibang lalaki, baka pag-usapan lang ito o magkaroon ng tampuhan. Pero para kay Daniel na isang panatiko sa kanyang prinsipyo, ito ay PAGTATAKSIL.
Naramdaman niyang na-scam siya. “Niloko mo ako!” marahil ang sigaw niya sa isip niya. Ang imahe ni Arlyn bilang “malinis na babae” ay nabasag. Sa paningin ni Daniel nang gabing iyon, hindi asawa ang kaharap niya kundi isang manloloko.
Ayon sa imbestigasyon, nagkaroon ng pagtatalo. Sinubukan ni Arlyn magpaliwanag. Pero nagdilim ang paningin ni Daniel. Ang “mabait” at “relihiyosong” binata ay naging isang halimaw. Dahil sa bugso ng damdamin at pride, sinaktan niya si Arlyn. Hindi lang basta sinampal. Binugbog. Sinaktan hanggang sa mawalan ng hininga ang babaeng mahal niya.
KABANATA 5: ANG PAGKADISKUBRE AT PAG-AMIN
Kinabukasan, nagtaka ang mga kamag-anak bakit tanghali na ay hindi pa lumalabas ang mag-asawa. Nang puntahan nila, doon tumambad ang krimen. Si Arlyn, duguan at patay na. Si Daniel, nakaupo sa tabi, tulala. Wala sa sarili.
Nang dumating ang mga pulis, hindi na nanlaban si Daniel. Hindi niya itinanggi ang krimen. Sa katunayan, siya mismo ang nagkwento kung bakit niya ito nagawa. “Hindi siya tapat. May nangyari na sa kanya noon,” ito ang kanyang depensa. Para sa kanya, justified ang galit niya.
Isinailalim siya sa Psychiatric Evaluation. Ang resulta? Wala siyang sakit sa pag-iisip. Alam niya ang ginagawa niya. Hindi siya baliw. Siya ay isang taong kinain ng sariling galit at bulag na paniniwala.
KABANATA 6: ANG HATOL (PARRICIDE)
Dahil kasal na sila nang mangyari ang krimen, ang kaso ay PARRICIDE (pagpatay sa asawa o kamag-anak), hindi lang Murder o Homicide. Ito ay may mas mabigat na parusa.
Sa korte, hindi naging katwiran ang “virginity issue” para mapawalang-sala siya. Ang pagpatay ay pagpatay, ano man ang dahilan. Taong 2019, ibinaba ang hatol. Si Daniel Claveria ay hinatulan ng Reclusion Perpetua (20 hanggang 40 taong pagkakulong).
Mula sa pagiging Groom, siya ay naging Preso. Ang kanyang pangarap na “perfect marriage” ay natapos sa loob ng rehas. Ang pamilya ni Arlyn ay hindi kailanman nagpatawad. Para sa kanila, ninakaw ni Daniel ang buhay ng kanilang anak dahil lang sa isang makaluma at malupit na pamantayan.
KONKLUSYON: ANG PAG-IBIG AY HINDI NAGBIBILANG
Ang kwento nina Daniel at Arlyn ay isang malagim na paalala sa ating lahat. Ang kasal ay hindi tungkol sa pagiging perpekto. Ito ay tungkol sa pagtanggap sa kapintasan at nakaraan ng bawat isa.
Oo, may karapatan si Daniel na magalit dahil nagsinungaling o naglihim si Arlyn. Pero wala siyang karapatang pumatay. Ang pag-ibig na naghahanap ng “kadalisayan” pero walang “kapatawaran” ay hindi tunay na pag-ibig. Ito ay PAGMAMAY-ARI.
Namatay si Arlyn dahil sa takot na magsabi ng totoo. Nakulong si Daniel dahil sa pride. Dalawang buhay ang nasira sa isang gabi ng honeymoon na dapat sana ay puno ng pagmamahal.