PROLOGO: ANG DUGUANG SEMANA SANTA

Sa kulturang Pilipino, ang buwan ng Abril, lalo na ang panahon ng Semana Santa o Holy Week, ay sagrado. Ito ay panahon ng pagninilay, pagbabakasyon, at pag-uwi sa probinsya upang makapiling ang pamilya. Sa bayan ng Hinoba-an, Negros Occidental, tahimik at payapa ang paligid. Ang mga tao ay naghahanda para sa mga ritwal ng simbahan o di kaya’y nagpaplano ng outing sa beach.

Ngunit noong Abril 12, 2022, ang katahimikan ng isang paaralan ay binasag ng sunod-sunod na putok ng baril. Hindi ito galing sa isang rebelde o terorista. Ang mga putok ay nanggaling sa baril ng isang taong dapat sana ay “pangalawang magulang” ng mga estudyante at “lider” ng mga guro.

Sa loob ng ilang minuto, tatlong bangkay ang bumulagta sa Ilco-Bilbao National High School. Isang guro, ang kanyang asawa, at ang Principal na naging mitsa ng lahat.

Ito ang kwento ni Almarisa, ang gurong nangarap lang magturo; ni Christopher, ang asawang handang dumamay hanggang kamatayan; at ni Warren Escosar, ang principal na nagtago ng maitim na anyo sa likod ng kanyang posisyon.

KABANATA 1: ANG PANGARAP NG ISANG SIMPLE BUHAY

Bago natin unawain ang krimen, kilalanin muna natin ang mga biktima. Si Almarisa Arroy ay tubong Negros Occidental. Lumaki sa hirap, siya ay pang-apat sa anim na magkakapatid. Bata pa lang, iisa lang ang pangarap niya: Ang maging isang Guro. Sa tulong ng pagsisikap ng kanyang mga magulang, nakapagtapos siya at nakakuha ng lisensya noong 2013.

Sa kanyang pag-aaral sa Marikina, nakilala niya si Christopher Arroy. Nagkamabutihan sila, nagpakasal, at biniyayaan ng isang anak. Tulad ng maraming pamilyang Pilipino, ninais nilang lumayo sa gulo ng Maynila. Nagdesisyon silang umuwi sa probinsya sa Barangay Pook, Hinoba-an para sa mas payapa at mas matipid na pamumuhay.

Si Christopher ay nagtrabaho bilang Call Center Agent (Work from Home), habang si Almarisa ay pursigidong mag-apply sa pampublikong paaralan. Noong 2015, natupad ang pangarap ni Almarisa. Natanggap siya sa Ilco-Bilbao National High School. Sa mata ng lahat, perpekto na ang buhay nila. May maayos na trabaho, may masayang pamilya, at may paparating na pangalawang anak. Pero lingid sa kaalaman ng marami, ang pagpasok ni Almarisa sa paaralang iyon ay ang simula ng kanyang kalbaryo.

KABANATA 2: ANG ‘KASUNDUAN’ SA DEMONYO

Ang pagtanggap kay Almarisa sa trabaho ay hindi naging diretso. Ayon sa kapatid ni Almarisa na si Leonisa, desperado ang kanyang kapatid na makapasok. Nang humarap ito sa interview sa Principal na si Warren Escosar, sinabihan siya nito na “puno na” ang mga slot at sapat na ang bilang ng mga guro.

Ngunit bago matapos ang usapan, naglatag ng pain si Warren. Sinabi ng Principal na “magagawan niya ng paraan” basta gagawin ni Almarisa ang lahat ng gusto niya. Sa desperasyon at inosenteng pag-iisip na trabaho lang ang hinihingi, pumayag si Almarisa. Tinanggap niya ang “kasunduan.”

Ilang linggo matapos magsimula, lumabas ang tunay na kulay ni Warren. Tinawagan niya si Almarisa habang nagkaklase. Kailangan daw nilang magkita para sa mga “dokumento” na pipirmahan. Dahil sanay sa sistema, akala ni Almarisa ay normal na administrative work lang ito. Pumunta siya sa address na binigay.

Pagdating sa silid, ni-lock ni Warren ang pinto. Walang dokumento. Walang ibang guro. Doon, sinubukan siyang pagsamantalahan ng Principal. “Nasa kasunduan natin na gagawin mo ang lahat,” ang sabi ni Warren habang pilit na tinatanggal ang butones ng damit ni Almarisa. Nanlaban si Almarisa. Sinipa niya ang Principal at nakatakbo palabas.

Ito na sana ang pagkakataon para makulong si Warren. Nagsumbong si Almarisa sa kanyang asawa at pumunta sila sa pulisya. Pero sa huli, uurong sila. Bakit? Takot. Takot si Almarisa na gamitin ni Warren ang impluwensya nito para tanggalin siya sa trabaho. Inisip niya: “Hindi naman natuloy. Baka hindi na niya ulitin.” Binigyan niya ng Second Chance ang Principal. Isang desisyon na pagsisisihan niya habambuhay.

KABANATA 3: PITONG TAON NG IMPYERNO

Mula 2015 hanggang 2022, naging “hawak” ni Warren si Almarisa. Hindi tumigil ang Principal. Sa katunayan, mas naging agresibo ito. Sa isang pagkakataon, inimbita siya sa isang “gathering.” Para makasigurong ligtas, tiningnan muna ni Almarisa kung may ibang tao. Meron naman. Pero nang magsi-alisan na ang iba, naiwan siya. Tinutukan siya ni Warren ng baril. Dinala siya sa motel. At doon, nangyari ang kinatatakutan niya.

Sa loob ng pitong taon, naging biktima siya ng paulit-ulit na pang-aabuso. Bakit hindi siya lumaban? “Papatayin ko ang pamilya mo.” Ito ang banta ni Warren na naging kadena ni Almarisa. Para sa kapakanan ng kanyang asawa at mga anak, tinanggap niya ang pang-aabuso nang tahimik. Sa paaralan, nagtuturo siya na parang walang nangyari, pero sa loob, siya ay namamatay na.

KABANATA 4: ANG PAG-AALSA NG MGA GURO

Marso 2022. Ang hangganan ng lahat. Natuklasan ni Almarisa na hindi lang pala siya ang biktima. Sa faculty room, napansin ng ibang guro ang takot sa mga mata ni Almarisa tuwing nandiyan si Warren. Nagkaroon ng secretong usapan. Lumabas ang baho ni Principal Warren Escosar:

• Sexual Harassment: Hindi lang kay Almarisa.

• Slavery: Ginagawang utusan ang mga guro sa personal na gawain.

• Bullying: Paninigaw at pamamahiya.

• Stealing of Funds: Pagnanakaw ng pondo ng paaralan.

Nagkaisa ang mga guro. Sumulat sila ng anonymous letter sa DepEd Main Division sa Manila. Umaksyon ang DepEd. Nagpadala sila ng imbestigador at sinabihan si Warren na habang iniimbestigahan, ililipat siya sa ibang paaralan.

Dito na nag-panic ang “Halimaw.” Alam niyang guguho na ang kanyang kaharian. Sa kabilang banda, lumakas ang loob ni Almarisa. Sinabi niya ang BUONG KATOTOHANAN kay Christopher. Kahit masakit malaman na pitong taong inabuso ang asawa niya, sinuportahan siya ni Christopher. Abril 11, 2022: Pumunta ang mag-asawa sa Hinoba-an Police Station para pormal na magsampa ng kaso.

Tinawagan sila ni Warren. Inalok ng pera. Settlement. Pero sa pagkakataong ito, TUMANGGI si Almarisa. “Hindi nabibili ang dignidad ko,” ang mariin niyang sagot. Dahil gabi na, sinabi ng pulis na bumalik sila kinabukasan (Abril 12) para ibigay ang mga ebidensya (text messages, screenshots) mula sa cellphone ni Almarisa.

KABANATA 5: ANG MASSACRE (ABRIL 12, 2022)

Kinabukasan, sa halip na dumiretso sa presinto, nagdesisyon si Almarisa na pumasok muna sa school para magklase at tapusin ang trabaho bago harapin ang kaso. Hinatid siya ni Christopher sakay ng motor. Mag-aalas otso ng umaga.

Sa gate ng paaralan, nakaparada ang isang pulang van. Pagbaba ni Almarisa at Christopher, bumaba rin si Warren Escosar mula sa van. Ayon sa saksi, nagkaroon ng mainit na sagutan. Muling nakiusap si Warren: “Ayusin na natin to.” Muling tumanggi si Almarisa.

Nang tumalikod si Almarisa para pumunta sa classroom at paandarin ni Christopher ang motor, kinuha ni Warren ang kanyang Shotgun sa van. BANG! Unang tinamaan si Christopher. Bumagsak ito sa tabi ng motor. Patay agad.

Nang makita ito ni Almarisa, tumakbo siya. Sumisigaw. Humihingi ng tulong. Pumasok siya sa isang classroom kung saan may nagkaklaseng guro. “Tulong! Tulong!” Pero naabutan siya ni Warren. Tinutukan ng baril ang saksi at sinabihang: “Huwag kang makialam kung ayaw mong madamay!” Dahil sa takot, nanigas ang saksi.

Nagtago si Almarisa sa likod ng upuan. Walang laban. Umiiyak. Doon, walang awa siyang pinaputukan ni Warren. Hindi isa. Hindi dalawa. Anim na beses. (Six shots). Tinamaan siya sa leeg, braso, mukha, at dibdib. Isang malinaw na Overkill. Galit ang nagpaputok ng baril na iyon.

Hindi pa nakuntento, lumabas si Warren. Binalikan ang bangkay ni Christopher sa labas at binaril pa ito ulit para siguraduhing patay na.

KABANATA 6: ANG HULING PUTOK

Tapos na ang krimen. Dalawang inosenteng tao ang wala nang buhay. Nagkalat ang mga basyo ng bala. Nagkakagulo ang mga estudyante at guro sa ibang classrooms. Alam ni Warren na katapusan na niya. Hindi niya kayang harapin ang kahihiyan at ang rehas na bakal. Gusto niyang siya pa rin ang may kontrol hanggang huli.

Bumalik siya sa kanyang sasakyan o sa tabi ng bangkay (ayon sa iba’t ibang ulat), kinuha ang kanyang .45 Caliber Pistol. Itinutok sa kanyang sarili. BANG. Isang putok sa ulo. Tapos na ang lahat.

PAGTATAPOS AT PAGSUSURI

Nang dumating ang mga pulis at SOCO, tatlong bangkay ang nadatnan nila. Isinara ang kaso dahil patay na ang suspek. Ngunit ang sugat na iniwan nito ay hindi magsasara. Ang mga anak nina Almarisa at Christopher ay naging ulila sa isang iglap. Ang paaralan na dapat ay Safe Zone ay naging Killing Field.

Ang kwentong ito ay isang sampal sa ating sistema. Kung nakulong sana si Warren noong 2015 pa lang, buhay pa sana sila. Kung naging mabilis ang aksyon ng DepEd bago pa umabot sa puntong ito, baka naiwasan ang trahedya. Ito ay kwento ng Power Tripping. Si Warren Escosar ay isang klasikong halimbawa ng Narcissist na hindi kayang tanggapin na nawalan siya ng kontrol sa kanyang biktima.

Para sa mga guro, estudyante, at pamilyang naiwan, ang April 12, 2022 ay mananatiling araw ng pagdadalamhati. Isang paalala na minsan, ang mga demonyo ay hindi nakakatakot tingnan—minsan, sila ay nakasuot ng barong, may titulong “Principal,” at nakangiti sa harap ng flag ceremony.