PROLOGO: ANG LIBING NG ISANG BUHAY NA TAO
Bumubuhos ang ulan, kasabay ng pagbuhos ng luha ng mga nakikiramay. Sa gitna ng sementeryo, isang kabaong ang dahan-dahang ibinababa sa hukay. Ang pangalan sa lapida: Rose Anne Jimenez.
Sa harap ng hukay, nakatayo si Lilian, ang madrasta ni Rose Anne. Nakaitim, nanginginig ang balikat, at humahagulgol. Sa mata ng mga tao, siya ay isang kaawa-awang biyuda. Isang taon pa lang ang nakalilipas nang ilibing niya ang kanyang asawang si Samuel, at ngayon, inililibing naman niya ang kanyang stepdaughter na nalunod umano sa ilog.
“Napakasakit,” bulong ng mga kapitbahay. “Naulila na nga sa ama, nawala pa ang anak.”
Ngunit ito ay isang palabas. Isang moro-moro.
Sa oras ding iyon, sa layong mahigit isandaang kilometro, sa isang maliit at madilim na apartment sa Quezon City, isang dalaga ang nakadungaw sa bintana. Hawak niya ang isang tasa ng kape, nanginginig ang mga kamay, hindi dahil sa lamig kundi sa galit.
Siya si Rose Anne Jimenez.
Buhay siya. Humihinga. At pinapanood niya sa kanyang isipan ang sarili niyang libing. Habang tinatabunan ng lupa ang kabaong na walang laman (o may laman na ibang bangkay), isang panata ang nabuo sa kanyang puso:
“Magpakasaya ka ngayon, Lilian. Dahil sa oras na bumalik ako, sisiguraduhin kong pagbabayaran mo ang bawat patak ng lason na ipinainom mo sa Papa ko.”
Ito ang kwento ng isang anak na kinailangang mamatay para mabuhay muli at maningil ng hustisya.
KABANATA 1: ANG PAGKAMATAY NG HALIGI NG TAHANAN
Bago ang trahedya, ang pamilya Jimenez ay isa sa mga nirerespeto sa kanilang bayan. Si Samuel Jimenez ay isang matagumpay na negosyante sa real estate. Matapos pumanaw ang una niyang asawa (ina ni Rose Anne), nakilala niya si Lilian.
Si Lilian ay bata, maganda, at maasikaso. Akala ni Rose Anne, magiging masaya na ulit ang ama niya. Pero nang makapasok si Lilian sa mansyon, dahan-dahang nagbago ang ihip ng hangin.
Agosto 2013. Isang gabi, umuwi si Samuel galing Maynila na namimilipit sa sakit ng tiyan. Sabi ni Lilian, “Inatake sa puso.” Mabilis ang pangyayari. Hindi na nadala sa ospital. Dead on arrival.
Walang autopsy na naganap dahil “ayaw na raw gambalain” ni Lilian ang katawan ng asawa. Bilang nag-iisang anak, nagluksa si Rose Anne, pero may kutob siya. Masyadong malakas ang kanyang ama. Wala itong history ng sakit sa puso.
Matapos ang libing, agad na kinuha ni Lilian ang pamamalakad ng kumpanya. Katuwang niya si Victor Karingal, ang dating kasosyo ni Samuel na matagal na palang may lihim na pagnanasa sa yaman (at sa asawa) ng kaibigan.
Dito nagsimulang mapansin ni Rose Anne ang mga red flags. Madalas na ang pagbisita ni Victor. May mga lupang ibinibenta nang walang paalam. At higit sa lahat, ang malamig na pakikitungo ni Lilian sa kanya.
KABANATA 2: ANG GABI NG PAGPATAY (ANG KASUNDUAN)
Isang taon matapos mamatay ang ama, naramdaman ni Lilian na nagiging sagabal si Rose Anne. Si Rose Anne kasi ang legal heir. Sa kanya nakapangalan ang malaking porsyento ng yaman.
Agosto 2014. Gabi.
Inutusan ni Lilian si Rose Anne na pumunta sa isang bakanteng lote malapit sa ilog para daw tingnan ang isang property. Walang kamalay-malay ang dalaga na patibong ito.
Pagdating sa lugar, isang lalaki ang lumabas mula sa dilim. Si Romy. Isang bayarang hitman.
Tinutukan ng baril si Rose Anne. “Huwag kang sisigaw,” sabi ni Romy. “Katapusan mo na.”
Pumikit si Rose Anne, hinihintay ang putok. Pero hindi ito dumating. Tinitigan siya ni Romy. “Ikaw ba si Rose Anne Jimenez?” “O-opo,” nanginginig na sagot ng dalaga.
Ibinaba ni Romy ang baril. “Ikaw yung kaklase ng anak ko noong high school. Ikaw yung nagbigay sa kanya ng baon nung wala kaming makain.”
Hindi kaya ng konsensya ni Romy na patayin ang taong minsan nang nagmagandang-loob sa pamilya niya. Sa gabing iyon, sa gitna ng masukal na damuhan, ibinunyag ni Romy ang lahat.
“Si Lilian ang nag-utos sa akin. Binayaran niya ako para patayin ka. At siya rin… siya rin ang pumatay sa tatay mo. Nilason niya nang paunti-unti si Samuel.”
Gumuho ang mundo ni Rose Anne. Ang kutob niya ay totoo. Pero anong laban niya?
“Kailangan mong magtago,” sabi ni Romy. “Palalabasin nating patay ka na. Hahanap ako ng bangkay na pwedeng ipalit sa’yo. Pero kailangan mong maglaho.”
KABANATA 3: ANG PEKENG KAMATAYAN
Kinabukasan, natagpuan ang isang bangkay sa ilog. (Isang unclaimed body na nakuha ni Romy sa koneksyon niya). Dahil “babad sa tubig” at maga na ang mukha, at dahil suot nito ang damit ni Rose Anne, mabilis itong kinilala ni Lilian bilang si Rose Anne.
Walang DNA test. Mabilisang libing. “Trahedya,” sabi ni Lilian sa pulisya.
Habang nagluluksa ang bayan, si Rose Anne ay dinala ni Romy sa Quezon City. Iniwan siya sa isang maliit na apartment.
“Huwag kang lalabas. Huwag kang tatawag kahit kanino,” bilin ni Romy.
Sa loob ng ilang buwan, si Rose Anne ay naging preso ng sarili niyang tadhana. Walang cellphone, walang internet, walang kaibigan. Ang tanging kasama niya ay ang galit. Gabi-gabi, iniiyakan niya ang ama niya.
“Sorry, Pa. Hindi kita naipagtanggol. Pero babawi ako.”
KABANATA 4: ANG PAGLULUSTAY NG YAMAN
Habang “patay” na si Rose Anne, nagsimulang magpakasasa si Lilian at Victor.
Wala na silang tinatago. Hayagan na ang relasyon nila. Ang mansyon ng mga Jimenez ay naging pugad ng kanilang kalaswaan at kasakiman. Nagpaparty sila linggo-linggo. Bumili ng mga bagong sasakyan. Nagbakasyon sa Europe.
Isa-isa nilang ibinenta ang mga lupain ni Samuel. Pinalabas nilang peke ang mga dokumento para mailipat sa pangalan ni Lilian ang mga titulo. Akala nila, solong-solo na nila ang mundo.
Pero hindi nila alam, kumikilos si Rose Anne.
Gamit ang lumang laptop at prepaid wifi, nagsimulang mag-research si Rose Anne. Nakipag-ugnayan siya nang patago sa mga dating tapat na empleyado ng ama niya. Kinausap niya ang mga bangko (gamit ang mga secret codes na alam niya bilang anak).
Nakalap niya ang mga ebidensya:
-
Bank Transfers: Malalaking halaga na inilipat mula sa account ng kumpanya papunta sa personal account ni Victor.
-
Forged Signatures: Mga pirma ni Samuel na pinitke matapos itong mamatay.
-
Witness: Ang pinakamahalaga sa lahat—si Romy. Pumayag si Romy na tumestigo kapalit ng proteksyon sa kanyang pamilya.
KABANATA 5: ANG PAGBABALIK (ENERO 2015)
Dumating ang araw ng paniningil.
Enero 2015. Isang maaliwalas na umaga sa Batangas. Nasa mansyon sina Lilian at Victor, nag-aalmusal, marahil ay pinag-uusapan ang susunod nilang bibilhing property.
Biglang dumating ang convoy ng mga pulis at NBI. “Open the gate!” sigaw ng mga otoridad.
Nagulat si Lilian. “Anong nangyayari dito? Kilala niyo ba kung sino ako?” sigaw niya habang pababa ng hagdan.
Inabot ng hepe ang Warrant of Arrest. “Lilian Jimenez, Victor Karingal, inaaresto kayo para sa kasong Parricide, Murder, at Estafa.”
“Anong murder? Patay na ang asawa ko sa sakit! Patay na ang anak niya sa aksidente!” tanggi ni Lilian.
Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto ng isang itim na van sa labas. Bumaba ang isang babae. Payat, maputla, pero matalim ang tingin.
Naglakad siya papasok sa gate. Natigilan si Lilian. Nanlaki ang mga mata. Umatras si Victor na parang nakakita ng multo.
“Rose Anne?” bulong ni Lilian. “P-patay ka na…”
Ngumiti si Rose Anne nang mapait. “Nagkamali ka ng inilibing, Lilian. Buhay ako. At ako ang tatapos sa kasamaan niyo.”
KABANATA 6: ANG PAGHUHUKOM
Sa presinto, at kinalaunan sa korte, inilabas lahat ng baho.
Tumestigo si Romy. Ikinuwento niya kung paano siya binayaran ni Lilian para patayin si Rose Anne. Ikinuwento niya kung paano inamin ni Lilian ang paglason kay Samuel gamit ang “arsenic” na inihalo sa pagkain nito nang dahan-dahan.
Inilabas ang mga dokumento ng nakaw na yaman. Walang nagawa ang magkasintahan. Ang ebidensya ay matibay. Ang “patay” na nabuhay ang naging huling pako sa kanilang kabaong.
Hinatulan sila ng Reclusion Perpetua (Habambuhay na pagkakulong) para sa Parricide at Frustrated Murder. Kinumpiska ang lahat ng ari-arian na nilustay nila at ibinalik sa pamilya Jimenez.
EPILOGO: ANG BAGONG SIMULA
Natapos ang bangungot.
Bumalik si Rose Anne sa mansyon. Pero hindi na ito ang dating bahay. Masyado nang maraming masamang alaala. Ibinenta niya ito at ginamit ang pera para magtayo ng foundation para sa mga ulila at scholar—bilang pag-alala sa kabutihan ng ama niya.
Muli siyang nagnegosyo, pero sa pagkakataong ito, mas maingat, mas matatag.
Minsan, dumadalaw siya sa sementeryo. Hindi sa puntod na may pangalan niya (na ipinatanggal na niya), kundi sa puntod ng ama niya.
“Pa, hustisya na ang nakuha natin. Magpahinga ka na.”
Si Rose Anne Jimenez ay namatay noong Agosto 2014. Pero ang babaeng bumangon mula sa libingang iyon ay hindi na ang dating inosenteng anak. Siya ay isa nang mandirigma na nagpatunay na walang kasamaan ang magtatagumpay laban sa katotohanan.