May mga kwento ng krimen na hindi lamang bumibigat sa dibdib dahil sa karahasan, kundi dahil sa mas masakit na katotohanan sa likod nito: ang mga salarin ay hindi estranghero, kundi mga taong itinuring na pamilya. Mga taong pinakain, pinatira, minahal, at pinagkatiwalaan. Sa dalawang kasong ito mula sa Indonesia, iisang tema ang bumabalot—ang kabaitan na nauwi sa trahedya, at ang pagtitiwala na sinuklian ng walang-awang pagpatay.

Ang mga kwentong ito ay hindi kathang-isip. Hindi rin ito simpleng balita ng krimen. Ito ay mga salaysay ng dalawang pamilyang winasak ng galit, inggit, at matagal na kinikimkim na sama ng loob. Mga pamilyang minsang buo, masaya, at tinitingala ng kanilang komunidad—hanggang isang gabi, tuluyan silang nawala.

Ang Pamilyang Golan: Kabaitan na Sinuklian ng Kamatayan

Sa West Java, Indonesia, kilala ang mag-asawang Derum Naigolan at Maya Baru Ambarita bilang masipag, mapagbigay, at maaasahan. Si Derum, 30 taong gulang, ay isang mekaniko na may sariling motor repair shop. Ang kanyang asawa na si Maya, 37 taong gulang, ay may-ari ng isang matagumpay na karinderya. Hindi man marangya ang kanilang buhay, sapat ito upang matustusan ang kanilang pangarap para sa kanilang dalawang anak—si Sarah at Arya.

Nagkakilala ang mag-asawa noong 2012. Mabilis ang naging takbo ng kanilang relasyon at makalipas ang isang taon, sila ay ikinasal. Unti-unting nabuo ang kanilang pamilya. Isinilang si Sarah, sinundan ni Arya pagkalipas ng ilang taon. Dahil sa sipag at tiyaga, nakapagpatayo sila ng sariling bahay at napalago ang kanilang mga negosyo.

Ngunit higit sa kanilang pagsusumikap, mas nakilala ang mag-asawa dahil sa kanilang kabutihang-loob. Madalas silang nagpapautang sa kamag-anak at kapitbahay. Isa sa kanilang tinulungan ay si Haris Senamora, isang lalaking itinuring na ampon ng pamilya ni Maya.

Si Haris ay isang batang minsang naligaw sa lugar at inampon ng mga magulang ni Maya. Pinag-aral siya, inalagaan, at itinuring na parang tunay na anak. Ngunit mas pinili ni Haris ang magtrabaho kaysa mag-aral. Nang pumanaw ang mga magulang ni Maya noong 2016, lumipat si Haris sa bahay ng mag-asawa at tumulong sa karinderya at sa motor shop.

Sa umpisa, maayos ang samahan nila. Ngunit kalaunan, unti-unting lumabas ang problema kay Haris. May bisyo ito sa alak at sugal. Kapag may hawak na pera, nauuwi lamang ito sa bisyo. Madalas din siyang mapasok sa gulo kapag nalalasing o natatalo sa sugal.

Sa kabila nito, patuloy pa rin siyang inintindi nina Maya at Derum. Hanggang sa dumating ang 2017, kung kailan binigyan na siya ng ultimatum: magbago o umalis. Dahil wala siyang ibang matutuluyan, nangako si Haris na magbabago. Muling pinagbigyan ng mag-asawa ang lalaki.

Upang mas maging kapaki-pakinabang, inatasan si Haris na maghatid-sundo sa mga anak ng mag-asawa. Sa unang mga buwan, tila nagbago nga siya. Dahil dito, dinagdagan pa nila ang perang ibinibigay sa kanya. Ngunit hindi nagtagal, bumalik ang dati niyang ugali.

Noong Oktubre 2018, isang insidente ang tuluyang nagbago ng lahat. Nakalimutan ni Haris na sunduin sina Sarah at Arya sa paaralan. Dahil dito, napilitan ang magkapatid na maglakad pauwi nang halos 30 minuto sa gabi. Sa daan, naaksidente sila at nagtamo ng sugat. Bagamat hindi malubha ang pinsala, halos mawalan ng ulirat si Maya sa galit at takot.

Pag-uwi nila sa bahay, nadatnan nila si Haris na lasing na lasing. Doon na tuluyang pinalayas ni Maya ang lalaki. Ngunit muling nakiusap si Haris—kahit hindi na raw siya pasahurin, basta patirahin lamang siya. Dahil sa awa, pumayag muli ang mag-asawa. Sa pagkakataong ito, hindi na siya binibigyan ng pera.

Dito nagsimulang magbago ang pakikitungo ni Maya kay Haris. Dahil sa sama ng loob at pagod, nasasabi niya ang masasakit na salita—palamunin, tamad, walang silbi. Unti-unting naipon ang galit ni Haris. Sa kanyang isip, hindi na siya tinatrato bilang pamilya kundi bilang pabigat.

Noong Nobyembre 12, 2018, muling napagsabihan si Haris dahil sa pagiging late sa pagkuha ng mga paninda para sa karinderya. Muling bumitaw si Maya ng masasakit na salita. Sa gabing iyon, nagpasya si Haris na maghiganti.

Madaling-araw ng Nobyembre 13, 2018, tahimik na pumasok si Haris sa kwarto ng mag-asawa dala ang isang matigas na bakal. Walang kalaban-laban, pinukpok niya sina Maya at Derum habang natutulog. Nagising sa ingay ang mga bata, ngunit pinakalma sila ni Haris at pinabalik sa kwarto.

Matapos masigurong wala nang buhay ang mag-asawa, pumasok siya sa kwarto ng mga bata at walang awang sinakal sina Sarah at Arya. Matapos ang krimen, ninakaw niya ang pera, alahas, relo, at kotse ng pamilya bago tumakas.

Kinabukasan, nadiskubre ng empleyado ni Maya ang krimen. Agad na nagsagawa ng imbestigasyon ang mga pulis. Sa tulong ng mga saksi, mabilis na natukoy si Haris bilang pangunahing suspek. Makalipas ang dalawang araw, naaresto siya sa isang pawnshop habang sinusubukang isanla ang mga alahas.

Inamin ni Haris ang krimen. Ayon sa kanya, pagod na raw siyang tratuhing basura. Sa korte, napatunayang guilty siya sa apat na bilang ng murder at pagnanakaw. Siya ay hinatulan ng kamatayan sa Indonesia.

Ang Pamilyang Komoradin: Isang Utang na Nauwi sa Masaker

Hindi nagtatapos dito ang kwento ng karahasang dulot ng pagtitiwala. Sa East Java naman, isang pamilya ng mga guro ang winasak dahil lamang sa hindi pagpautang.

Si Agus Komoradin, 38 taong gulang, at ang kanyang asawang si Kristina, 34 taong gulang, ay parehong guro. Kilala sila sa kanilang komunidad bilang relihiyoso, disiplinado, at mapagbigay. Mayroon silang dalawang anak—sina Christian at Samuel.

Maayos ang kanilang buhay. Noong 2019, naging civil servant teacher si Kristina. Noong 2023, na-promote si Agus bilang department head. Isa silang pamilyang hinahangaan ng marami.

Noong Disyembre 4, 2024, nagtaka ang mga kasamahan ni Agus nang hindi siya dumalo sa isang seminar. Hindi rin siya sumasagot sa tawag. Nagpasya ang ilang guro na puntahan ang kanyang bahay.

Pagpasok nila, natagpuan nila si Kristina na wala nang buhay sa kusina. Agad silang tumawag ng pulis. Sa loob ng bahay, natagpuan ang bangkay ni Agus at ng kanilang panganay na anak na si Christian. Tanging ang bunsong si Samuel ang natagpuang buhay, bagamat sugatan.

Sa imbestigasyon, lumabas na pinukpok ng matigas na bagay ang mga biktima. Walang senyales ng forced entry. Nawawala ang ilang gamit at ang kotse ng pamilya.

Kalaunan, lumabas ang pangalan ng kapatid ni Kristina—si Yusak Koyo Otomo. Ayon sa mga kapitbahay, nakita siyang pumasok sa bahay bago ang krimen. Inamin din ni Yusak na nagtangka siyang mangutang ngunit hindi napagbigyan.

Nang mahuli siya ng pulis, inamin niya ang krimen. Galit siya sa kanyang ate hindi lamang dahil sa utang, kundi dahil sa matagal na nilang alitan sa pamilya. Pinukpok niya ang mag-asawa habang natutulog. Pinatay rin niya si Christian na nakasaksi sa krimen. Si Samuel ay kanyang hinampas lamang upang mawalan ng malay dahil hindi raw niya kayang patayin ang bata.

Noong Agosto 2025, hinatulan si Yusak ng kamatayan sa tatlong bilang ng murder.

Isang Masakit na Paalala

Ang dalawang kwentong ito ay parehong nagsisimula sa kabaitan at nagtapos sa trahedya. Mga pamilyang handang tumulong, magpatawad, at magbigay—ngunit sinuklian ng galit at karahasan.

Sa huli, hindi lang ito kwento ng krimen. Ito ay paalala na hindi lahat ng tinutulungan ay marunong tumanaw ng utang na loob. At hindi lahat ng tinatawag na pamilya ay tunay na may malasakit.