Maraming Pilipino ang umaalis ng bansa hindi dahil ayaw na nila sa Pilipinas, kundi dahil gusto nilang bigyan ng mas magandang kinabukasan ang kanilang pamilya. Bitbit nila ang pangarap na mas ligtas na komunidad, mas maayos na trabaho, at mas tahimik na pamumuhay. Isa sa mga bansang madalas piliin ay ang New Zealand—kilala sa buong mundo bilang isa sa pinakaligtas at pinakamaayos na lugar para manirahan.

Pero paano kung sa bansang inaakala mong ligtas, doon pa mangyari ang bangungot na hindi mo inaasahan?

Ito ang masakit na sinapit ng isang Pinay na si Bilda, mas kilala ng pamilya at mga kaibigan bilang Blessy—isang mapagmahal na ina at asawa na nagpunta sa ibang bansa para sa mas magandang buhay, ngunit doon din marahas na pinaslang.

Isang Pangarap na Buhay sa Ibang Bansa

Tubong Cebu si Blessy. Lumaki siyang simple, relihiyosa, at mabait. Sa murang edad pa lamang ay kilala na siya bilang taong madaling lapitan at laging handang tumulong. Childhood sweetheart niya si Antonio. Nagpakasal sila noong dekada ‘80 at bumuo ng pamilya sa Cebu City.

Hindi man marangya ang kanilang buhay, naitaguyod nila ang tatlong anak. Nakapag-aral ang mga ito sa maayos na paaralan at hindi nakulangan sa pagmamahal. Ngunit habang lumilipas ang mga taon, napansin ng mag-asawa na mas tumitindi ang hamon sa ekonomiya. Nais nilang mabigyan ng mas malaking oportunidad ang kanilang mga anak.

Noong 2004, nagdesisyon silang lumipad patungong New Zealand. Isa itong bansa na madalas mapasama sa listahan ng pinakaligtas sa mundo. Bukod sa mas mataas na sahod, may malinaw din itong landas patungo sa permanent residency—isang malaking bagay para sa mga migranteng pamilya.

Sa Auckland sila nanirahan, sa isang tahimik na suburb. Mabilis silang naka-adjust. Tuwing Linggo ay magkakasama silang nagsisimba. Nagkaroon sila ng bagong komunidad ng kapwa Pilipino. Nagtatrabaho si Blessy sa isang insurance company bilang bahagi ng customer service team. Masipag siya at responsable.

Lumipas ang sampung taon na tila payapa ang lahat. Noong 2014, ipinagdiwang pa nila ang kanilang ika-30 anibersaryo ng kasal. Sa mata ng marami, isa silang inspirasyon—mag-asawang matatag, pamilyang buo, at mga anak na lumaking maayos.

Ang Gabing Nagbago ang Lahat

Mayo 24, 2014. Isang ordinaryong araw na nagtapos sa hindi inaasahang trahedya.

Bandang alas-siete ng gabi, natapos si Blessy sa trabaho. Madalas siyang may kasabay pauwi, ngunit nang gabing iyon ay nag-overtime siya kaya mag-isa siyang umuwi. Sumakay siya ng bus at bumaba malapit sa kanilang bahay. Ilang minutong lakad na lamang ang kailangan.

Hindi na siya nakarating.

Bandang alas-tres ng madaling araw, umuwi ang isa niyang anak na babae mula sa trabaho. Napansin nitong napakatahimik ng bahay. Hindi sumasagot ang ina sa tawag o text. Sa una, inisip niyang baka nasa bahay lamang ng kapatid.

Ngunit pagsapit ng umaga at wala pa ring balita, nagsimula na siyang mag-alala.

Habang naglalakad siya sa rutang madalas daanan ng kanyang ina, nakita niya ang cellphone nito, sapatos, baunan, at salamin sa gilid ng kalsada. Doon na siya tuluyang kinabahan at tumawag ng pulis.

Natagpuan sa Sementeryo

Agad naglunsad ng search operation ang mga awtoridad. Una nilang inisip na baka aksidente. Tinawagan ang mga ospital, ngunit walang pasyenteng tumutugma sa paglalarawan.

Makalipas ang dalawang araw, natagpuan ang bangkay ni Blessy sa isang sementeryo, ilang minutong biyahe lamang mula sa kanilang bahay. Ang balitang ito ay parang kidlat na tumama sa kanyang pamilya at sa buong komunidad ng mga Pilipino sa Auckland.

Ngunit mas lalong nagulantang ang publiko nang malaman kung sino ang suspek.

Isang Delikadong Tao na Nakalaya

Noong una, hindi inilabas ang pangalan ng suspek dahil sa tinatawag na “name suppression.” Ngunit nang magsimula ang trial, nabunyag na ang lalaking sangkot ay si Tony Douglas Robertson, 28 taong gulang.

May mabigat na kriminal na rekord si Robertson. Bata pa lamang ay nasangkot na siya sa iba’t ibang krimen—pagnanakaw, pananakit, at iba pang seryosong kaso. Higit pa rito, nahatulan siya noon sa mga kasong may kinalaman sa hindi angkop na paglapit sa mga menor de edad.

Nakulong siya ng ilang taon ngunit pinalaya matapos ang rehabilitation program. Ayon sa ulat, may babala pa mula sa psychologist na mataas ang posibilidad na muli siyang gumawa ng krimen at may matinding galit sa kababaihan.

Sa kabila nito, nakalaya siya at isinailalim sa probation na may curfew, ankle monitor, at therapy.

Tatlong buwan lamang matapos makalaya, naganap ang pag-atake kay Blessy.

Ang Nakakakilabot na Katotohanan

Batay sa imbestigasyon, binundol ni Robertson si Blessy gamit ang kanyang sasakyan habang ito ay naglalakad pauwi. Dahil sa lakas ng impact, nabalian ito ng mga buto at nawalan ng malay.

Isinakay niya ang biktima at dinala sa kanyang apartment. Doon, inabuso, sinaktan, at sinaksak si Blessy bago tuluyang namatay.

Kinabukasan, itinapon ang kanyang bangkay sa sementeryo, binalot sa kumot.

Natagpuan sa apartment at sasakyan ng suspek ang dugo ng biktima. Narekober din ang ebidensyang nag-uugnay sa kanya sa krimen.

Sa korte, itinanggi pa ng suspek ang akusasyon at sinabing siya ay inosente. Ngunit sa bigat ng ebidensya, siya ay nahatulang guilty at sinentensiyahan ng 24 na taon na pagkakakulong.

Galit, Lungkot, at Mga Tanong

Para kay Antonio at sa kanilang mga anak, hindi sapat ang sentensya upang maibsan ang sakit. Ang mas masakit para sa kanila ay ang pakiramdam na maaaring naiwasan ang krimen kung mas sineryoso ang babala tungkol sa pagiging high-risk ng suspek.

Nagsampa pa sila ng reklamo laban sa ahensyang responsable sa pagbabantay sa mga nakalaya. Ngunit sa isinagawang imbestigasyon, napagpasyahan na walang nilabag ang mga opisyal at ang suspek lamang ang may buong pananagutan.

Para sa pamilya, mahirap tanggapin iyon.

Isang Masakit na Aral

Ang kwento ni Blessy ay hindi lamang tungkol sa isang krimen. Isa itong paalala na kahit sa bansang itinuturing na ligtas, may panganib pa rin. Walang lugar ang ganap na ligtas laban sa taong may masamang balak.

Ito rin ay kwento ng isang pamilyang nangarap, nagsumikap, at nagtiwala sa sistema—ngunit nawalan ng mahal sa buhay sa paraang hindi nila kailanman inasahan.

Para sa milyon-milyong OFW at migranteng Pilipino, dala nila ang pag-asa saan man sila magpunta. Ngunit kasabay ng pag-asang iyon ay ang katotohanang hindi perpekto ang mundo.

Ang pagkawala ni Blessy ay sugat na mananatili sa puso ng kanyang pamilya. Isang pangalang hindi na mabubura sa alaala ng komunidad.

Sa huli, ang tanong na naiwan: gaano nga ba talaga kaligtas ang isang lugar kung ang isang delikadong tao ay nakalalaya at muling nakakapanakit?

Ang hustisya ay naihatid sa papel. Ngunit para sa pamilyang naiwan, ang tunay na kapayapaan ay tila matagal pa bago makamit.