Mula kagabi hanggang ngayong araw, umugong sa social media ang isang kontrobersyal na usapin na mabilis na kumalat sa iba’t ibang platform. Isang video na umano’y nagtatampok kay Senadora Imee Marcos ang sinasabing “nahuli sa video,” dahilan upang magliyab ang diskusyon online. Sa loob lamang ng ilang oras, libo-libong netizen ang nagbahagi, nagkomento, at nagbigay ng sari-sariling interpretasyon sa kumakalat na clip—kahit hindi pa malinaw ang buong konteksto nito.

Sa panahon ngayon kung saan halos lahat ay may access sa kamera at internet, hindi na bago ang ganitong klase ng isyu. Ngunit dahil ang pangalan na sangkot ay isang kilalang personalidad at aktibong figure sa pulitika, mas lalo itong naging sentro ng atensyon. Maraming tanong ang biglang sumulpot: Totoo ba ang video? Kailan ito kuha? Ano ang buong istorya sa likod nito? At higit sa lahat, may sapat bang ebidensya upang suportahan ang mga paratang na ikinakabit dito?

Ayon sa mga unang kumalat na post, ang video ay isang maikling clip na walang malinaw na pinagmulan. Wala ring kasamang buong paliwanag kung saan at kailan ito kinunan. Gayunpaman, mabilis itong nilagyan ng mga mapanuksong caption at interpretasyon na agad namang tinanggap ng ilang netizen bilang katotohanan. Sa ganitong sitwasyon, nagiging malinaw kung gaano kalakas ang impluwensya ng social media sa paghubog ng opinyon ng publiko.

Hindi rin nagtagal ay nahati ang reaksyon ng netizens. May mga agad na naniwala at nagpahayag ng galit o pagkadismaya. Mayroon namang mas maingat, hinihikayat ang iba na huwag agad maghusga hangga’t walang malinaw na impormasyon. Sa gitna ng lahat ng ito, nanatiling palaisipan ang tunay na pinagmulan ng video at kung ito ba ay buo, edited, o kinuha sa labas ng konteksto.

Mahalagang tandaan na sa maraming pagkakataon, ang mga viral na video ay nagiging sandata ng maling impormasyon. Isang maikling clip lamang ay maaaring baguhin ang kahulugan ng isang buong pangyayari. Maraming eksperto sa media ang matagal nang nagbabala tungkol sa ganitong uri ng content—lalo na kapag ginagamit ito upang sirain ang reputasyon ng isang tao o magpalaganap ng galit at pagkakahati-hati.

Sa panig ng kampo ni Senadora Imee Marcos, wala pang agarang detalyadong pahayag na inilalabas kaugnay ng kumakalat na video sa oras ng pagsulat ng artikulong ito. Gayunpaman, sa mga nakaraang isyu, paulit-ulit nang binibigyang-diin ng kanyang kampo ang kahalagahan ng pagberipika ng impormasyon at ang panganib ng paniniwala sa mga hindi kumpirmadong balita.

Ang ganitong uri ng kontrobersya ay hindi na rin bago sa mundo ng pulitika sa Pilipinas. Sa paglapit ng mga mahahalagang usapin at desisyon sa bansa, mas nagiging aktibo ang pagpapalaganap ng mga content na may layuning mag-udyok ng emosyon—galit, takot, o pagkabigla. At kadalasan, ang katotohanan ang unang nagiging biktima.

Para sa karaniwang mamamayan, nagiging hamon ang pagsala kung alin ang totoo at alin ang haka-haka lamang. Sa dami ng impormasyon na pumapasok araw-araw, madaling madala ng emosyon at makisabay sa agos ng viral na usapan. Ngunit mahalagang huminto sandali at magtanong: Sino ang naglabas ng video? Ano ang motibo? May mapagkakatiwalaang source ba?

May ilang netizen din ang nagpahayag ng pangamba na ang video ay maaaring ginamit o inedit upang magmukhang may ibang kahulugan. Sa panahon ng makabagong teknolohiya, hindi na rin imposible ang manipulasyon ng video at audio. Kaya naman, ang panawagan ng marami ay maging mapanuri at huwag agad magbahagi ng content na maaaring makasama o makapanira.

Sa kabila ng lahat ng ingay, malinaw na ang isyung ito ay nagsisilbing paalala sa kapangyarihan at panganib ng social media. Isang click lamang ay maaaring magpalala ng sitwasyon, makasira ng reputasyon, at magdulot ng maling pagkaunawa sa publiko. Ang responsibilidad ay hindi lamang nasa mga personalidad na sangkot, kundi pati na rin sa bawat gumagamit ng internet.

Habang patuloy na kumakalat ang video at sari-saring opinyon, marami ang umaasang lalabas ang buong katotohanan—anumang anyo nito. Sapagkat sa huli, ang bayan ang higit na apektado kapag ang diskurso ay pinamumunuan ng tsismis sa halip na katotohanan. Ang tunay na tanong ngayon: handa ba tayong maghintay ng malinaw na paliwanag, o mas pipiliin nating makisabay sa ingay?

Sa mga susunod na araw, inaasahan na mas magiging malinaw ang sitwasyon habang may mga pahayag at beripikasyon na lalabas. Hanggang sa mangyari iyon, ang pinakamainam na gawin ay manatiling bukas ang isipan, maging responsable sa pagbabahagi ng impormasyon, at igalang ang prinsipyo na ang bawat akusasyon ay nangangailangan ng matibay na ebidensya.